Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗ ΗΡΩΑ
Δύο σφηνάκια.
- Να το γεμίσω; - Ναι.
Γιατί δεν παίρνεις μια κοπέλα να περάσεις ωραία;
Εσύ γιατί... Η μπύρα ξεχείλισε.
Γιατί δεν τραγουδάνε κάτι χαρούμενο;
Γιατί δεν αποκτάς χαρούμενη στάση; Όλα στο μυαλό είναι.
Χαμογέλα κι ο κόσμος θα σου χαμογελάσει. Κατσούφιασε και θα είσαι μόνος σου.
- Θα είμαι σίγουρα μόνος. - Ευγνωμοσύνη.
Αν πυροβολούσες όπως μιλάς, θα ήσουν ο καλύτερος.
- Είναι πολύ έξυπνος. - Τον κορόιδευα.
Πώς να ήξερα ότι θα περνούσε 8 φορές;
- Τον κορόιδευες με τα λεφτά μας! - Ήταν και δικά μου. Είμαστε συνεργάτες!
- Ειδικά τώρα. - Να μπούμε κι εμείς μέσα.
- Δεν υπάρχει φράγκο. - Τίποτα να κάνουμε.
Και 5 μέρες να φύγουμε!
- Αν δεν ήσουν τόσο μεγάλος θα σε χτυπούσα. - Γιατί δεν δοκιμάζεις;
- Κρατήσου για τους Ιάπωνες. - Προσποιήθηκες πολύ.
Θ' αρχίσεις κι εσύ τώρα; Δώσε μου ένα τελευταίο δεκάρικο...
Το πήρες. Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς; Στον Μοργκεντό;
Πού πηγαίνεις εσύ;
Έχω 15 λεπτά. Τα κρατούσα.
Θα κλείσετε την πόρτα παρακαλώ;
- Κύριοι; - Μια μπύρα.
- Μια μπύρα; - Μια μπύρα και μη φέρεις καθόλου κράκερ.
Μάλιστα, κύριε.
Θα την μοιραστείς ή θα την πιεις όλη μόνος σου;
- Δώσε μου τα κειμήλια σου. - Περίμενε...
Έλα τώρα!
Για σάλτα εδώ.
- Είσαι ο υπεύθυνος; - Μάλιστα, κύριε.
Έχουμε ξεμείνει από χρήματα διαφορετικά δε θα σου έκανα ποτέ αυτή την πρόταση.
Θα τα κρατούσα για το μουσείο, αλλά όταν δυσκολεύεσαι, πρέπει να κάνεις θυσίες.
- Καταλαβαίνεις; - Σε πιάνω.
Θα σου αφήσω κάτι πολύ, πολύ σπάνιο.
Θυμάσαι όταν ο στρατηγός Γιαματόχο έκανε χαρακίρι;
- Πιθανόν. - Ήμουν πολύ κοντά στο συμβάν.
- Σπουδαίος άντρας, έτσι δεν είναι; - Τρομερός. Ένας από τους πιο σπάνιους...
Θα θέλατε να αγοράσετε την σημαία με την οποία τον έθαψαν;
Μπορώ να σας τη δώσω σε πολύ λογική τιμή. Την έχω σε διάφορα μεγέθη.
Οι τιράντες του ΜακΆρθρουρ, η πρώτη σφαίρα που έριξαν στο Περλ Χάρμπορ.
Επιλέξτε ότι θέλετε. Ένα κομμάτι από Ιαπωνικό υποβρύχιο.
Αν το δείτε από 'δω, γίνεται Γερμανικό υποβρύχιο.
Κι έτσι γίνεται θραύσμα σφαίρας που παραλίγο να χτυπήσει τον Μοντγκόμερι.
Εδώ έχουμε το ύφασμα από το παντελόνι του Ρόμελ.
Και τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, έχουμε ένα κουμπί από το παλτό του Χίτλερ.
Αν κι αυτό προσωπικά δεν το πιστεύω.
Έξυπνος άνδρας!
- Είναι όλα πληρωμένα. - Να 'σαι καλά, λεβέντη!
- Από εσένα; - Όχι. Μην ευχαριστείς εμένα.
Ο τύπος στην άκρη του μπαρ.
Από εσένα ήταν αυτά;
Δεν υπάρχει θέμα. Ο σερβιτόρος απλά είπε για 6 πεζοναύτες, 1 μπύρα και 6 καλαμάκια.
- Το είπε, ε; - Πού είναι;
- Του το είπα ήδη. - Πολύ καλή χειρονομία, πολίτη.
- Ούτε να το σκέφτεσαι. - Θες το δόντι του στρατηγού Γιαματόχο;
- Όχι, ευχαριστώ. - Στείλ' το στη μητέρα σου αν την έχεις.
- Έχω ήδη στείλει μερικά ενθύμια. - Στην υγειά σου.
- Στα καλύτερα. - Στα καλύτερα.
- Ξέρεις το σύνθημα μας. - Ναι.
- Ήσουν στους Πεζοναύτες; - Ναι, ήμουν.
- Κρίμα. - Δεν πειράζει.
Γέμισέ τα πάλι. Δε θέλετε κάτι άλλο;
Δεν έχω πιει τίποτα πιο δυνατό από ουίσκι.
Εφτά ουίσκι. Κράτα τη μπύρα για συνοδευτικό.
Ευχαριστώ. Είσαι σίγουρος ότι δεν ξοδεύεις πολλά χρήματα γρήγορα;
Πληρώθηκα σήμερα. Εξάλλου, προτιμώ να ξοδέψω τα λεφτά μου στους πεζοναύτες.
- Γκουανταλκανάλ. - Ωραίο μέρος να 'ρχεσαι.
- Σουκιγιάκι. - Πόσος καιρός είναι που έφυγες;
Από τους Πεζοναύτες; Μόνο για 1 μήνα πήγα.
- Κρίμα. - Ούτε συνάχι δεν πρόφτασες να πιάσεις.
Τραυματίστηκες;
Πώς να τραυματιστείς σε κέντρο εκπαίδευσης;
- Μπορεί να έπεσε από την στέγη. - Γιατί να ανεβεί στην στέγη;
- Ήταν χρόνια αλλεργία. - Αυτό είναι το χειρότερο.
Μια κοπέλα μου είχε κάποτε. Αν πλησίαζες, φτερνιζόταν στο στόμα σου.
- Δεν ήταν τόσο χαζή. - Ήταν ο ενθουσιασμός.
Καλή τύχη την επόμενη φορά.
Ψάχτηκες να υπηρετήσεις κάπου αλλού;
Το πεζικό και το ναυτικό παίρνουν τους πάντες.
- Εμένα δε θα με έπαιρναν. - Η γιαγιά μου ήταν στο γυναικείο σώμα.
- Και πού βοηθάει αυτό; - Γιατί η αλλεργία να είναι τόσο απαίσια;
Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα την έχεις.
Μια νύχτα αυτή η κοπέλα είχε ένα μπολ με νουντλ μπροστά της και αψού!
Γεννήθηκα για να γίνω Πεζοναύτης κάποια μέρα.
Ο πατέρας μου σκοτώθηκε στη Μπέλα Γουντ τη μέρα που γεννήθηκα.
- Μπέλα Γουντ. - Σχεδόν την ίδια ώρα.
Το μόνο που σκεφτόμουν στη ζωή μου ήταν να γίνω Πεζοναύτης.
Έκανα γυμναστική, ποτέ μου δεν ήπια ούτε κάπνισα. Έμαθα τα πάντα γι' αυτούς.
Μπορώ να σας πω κάθε μάχη που πήραν μέρος οι Πεζοναύτες από το 1775.
Νιου Πρόβιντενς, Οχυρό Νάσο, δεύτερη μάχη του Τρέντον, Μπονχόμι Ρίτσαρντ και Σεράπις.
"Ακόμη δεν έχω αρχίσει τη μάχη." (Ναύαρχος Τζόουνς στην Αμερ. Επαν.)
Τρίπολη Λιβύης το 1805, Νουκαχίβα το 1812, η μάχη στον ποταμό Χάτσι-Λάστι το 1837.
Βέρα Κρουζ το 1846, Καπουλτέπεκ, Μοντεζούμα,
Παναμάς το '85, Κόλπος Γκουαντάναμο το '98.
Οι Φιλιππίνες, η εξέγερση των Μπόξερς στην Κίνα, Νικαράγουα,
λόφος Κογιοτέπε, οχυρό Ριβιέρε στην Αϊτή.
Μετά Τσατό-Τιέρι, Μπέλα Γουντ, η επιδρομή στο Σουασόν, Σεντ Μίχιελ.
Και τώρα νήσος Ουέηκ, Γκουάμ, Μπατάν, Κορέγκιντορ, Γκουανταλκανάλ.
Μάτωσαν και πέθαναν.
Με αποχαιρέτησαν με τιμές όταν έφυγα από το σπίτι.
Η μπάντα έπαιζε, όλοι φώναζαν, ο σκύλος ούρλιαζε, η μητέρα μου έκλαιγε.
Όλοι αναρωτιόνταν αν θα επέστρεφα σπίτι στρατηγός...
ή απλός λοχίας, όπως ο πατέρας μου.
Άλλο να επιστρέφεις σπίτι μ' ένα απ' αυτά κρεμασμένα στο στήθος...
κι άλλο να επιστρέφεις με αλλεργία και ιατρικό απολυτήριο.
Δεν έχεις πάει ακόμη σπίτι;
- Έγραψα ότι πάω ταξίδι υπερατλαντικό. - Δεν έπρεπε να το κάνεις στη μητέρα σου.
Έγραψα κάποια γράμματα. Είπα ότι είμαι καλά.
Ζήτησα από ένα παιδί να τα ταχυδρομήσει από το πλοίο.
Κι αν δεν μπόρεσε να τα ταχυδρομήσει;
Είναι απαίσιο αυτό που έκανες στη μητέρα σου. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.
- Ο πατέρας σου ήταν στο Μπέλα Γουντ; - Σωστά.
Πώς τον έλεγαν; Ήμουν κι εγώ στο Μπέλα Γουντ.
- Τρουσμίθ. - Τρουσμίθ;
Εννοείς τον Χίνκι Ντίνκι Τρουσμίθ;
- Σωστά. - Ήταν λοχίας μου. Τον είδα να σκοτώνεται.
Εκείνη την στιγμή εγώ γεννιόμουν στο Όουκριτζ, στην Καλιφόρνια.
Ξέρεις ότι πήρε το Μετάλλιο Τιμής;
Μ' αυτό μεγάλωσα. Σε μένα το κρεμούσαν.
- Εκεί ζει, στο Όουκριτζ; - Ποιος;
- Η μητέρα σου. - Φυσικά.
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι!
Τιμή μου που σε γνωρίζω, μικρέ. Πώς σε λένε;
Γούντροου Λάφαγιετ Πέρσινγκ Τρουσμίθ.
- Εμπρός, γέλα. - Δεν υπάρχει κάτι για να γελάσουμε.
Παιδιά, κάντε χειραψία με τον γιο του Χίνκι Ντίνκι Τρουσμίθ, τον Γούντροου.
Δεκανέας Καντίτα.
Στρατιώτες Σουίνσον... Τζόουνς... Τζιλέτ.
Το όνομά μου είναι Χεπελφίνγκερ. Τζούλιους. Μπορείς να με λες Σαρτζ.
- Γέμισέ τα. Συγνώμη. - Κανένα πρόβλημα.
- Υποθέτω δε γνώρισες τον πατέρα σου; - Όχι. Σκοτώθηκε τη μέρα που γεννήθηκα.
Σωστά. Δύσκολα το συνειδητοποιείς.
Ήταν πολύ όμορφος. Καμία σχέση με εσένα.
- Το ξέρω. Έχουμε φωτογραφία του σπίτι. - Αυτός είναι ο Μπάγκσι Βαλούσκι.
- Χαίρω πολύ. Να δανειστώ 50 λεπτά; - Ο άνθρωπος μόλις σε κέρασε...
- Πάρε. - Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.
Θα έπρεπε ο ίδιος να ντρέπεται για την καημένη τη μητέρα του.
- Δεν είχε ποτέ του μητέρα. - Είναι λίγο παλαβός.
Είναι καλός. Απλά είναι λίγο περίεργος. Τίποτα το σοβαρό.
Ώστε εσύ είσαι το παιδί του Χίνκι Τίνκι.
Ταξίδεψα 100.000 μίλια και συνάντησα το παιδί του Χίνκι Τίνκι.
Ήταν πολύ γενναίος. Ήταν πιο νέος από εσένα τώρα.
- Το ξέρω. Θα... - Υπήρχαν 16 άντρες στο δάσος.
Υπήρχαν Γερμανοί εδώ κι εκεί,
δεν μπορούσες να τους δεις κι αυτοί δε μπορούσαν να δουν εσένα.
Τότε, ξαφνικά, άκουγες τον ήχο των όπλων...
Όουκριτζ.
Φυσικά ξέρω τον αριθμό της, αλλά δεν είναι κάπως αργά για τηλέφωνα;
Είστε σίγουρος ότι είναι σημαντικό;
Αλήθεια; Γιατί δεν το λες από την αρχή;
Ο Λούις βρίσκεται κάτω και κρατάει την κοιλιά του.
Τότε κάποιος λέει, "Ας τραβήξουμε κλήρο".
Αλλά ο Χίνκι λέει, "Εγώ είμαι ο λοχίας. Έχω ήδη κερδίσει."
"Θα τους ακούσεις μόλις φτάσω εκεί". Και μπαίνει μέσα στους θάμνους.
Έτσι, ξαφνικά...
Η μητέρα σου είναι στο τηλέφωνο. Θέλει να σου μιλήσει.
- Μισό λεπτό! - Η μητέρα μου;
- Ακριβώς. - Πώς θα μιλήσω αφού είμαι στη θάλασσα;
Δεν είσαι. Μόλις επέστρεψες μαζί μας από τη Γκουανταλκανάλ.
Επιστρέφεις σπίτι σου αύριο.
- Σπίτι; - Σωστά.
Πήγαινε!
Είσαι τρελός; Προσπαθεί να μην κάνει γνωστό στη μητέρα του ότι...
- Θες να σου κάνω ένα δωράκι; - Ναι!
Κόφτε το.
Εμπρός;
Εσύ είσαι, μαμά; Γεια σου, μαμά.
Φυσικά κι είμαι καλά. Βεβαίως. Ποτέ μου δεν έχω αισθανθεί καλύτερα.
Πώς είσαι; Πήρες τα γράμματα μου;
Ναι; Φοβόμουν ότι θα ανησυχούσες.
Δεν ξέρω, μαμά. Είναι δύσκολο να πάρω άδεια με τον πόλεμο τώρα.
Μόλις πήγα στο Φρίσκο σήμερα τ' απόγευμα...
Τραυματίστηκα και με απολύουν τιμητικά;
Ποιος σου είπε ότι τραυματίστηκα και απολύομαι τιμητικά;
Έτσι δε θα ανησυχεί πλέον.
Μαμά, δεν είναι ακριβώς τραυματισμός. Είναι κάτι σαν γρατσουνιά.
Κάτι σαν πυρετός. Απλά λίγος πυρετός.
Ίσως ονομάζεται πυρετός της ζούγκλας. Δεν ξέρω...
Δεν είμαι γενναίος, αλλά δεν ξέρω πώς θα μπορέσω να έρθω σπίτι...
Όχι, δεν έχω τραυματιστεί σοβαρά. Μακάρι να είχα τραυματιστεί.
Είπα μακάρι να μπορούσα να έρθω σπίτι, αλλά δεν...
Όχι, δεν επιτρέπονται οι επισκέπτες.
Μπορεί να ήξερε τον συνταγματάρχη ή κάτι τέτοιο.
Δεν μπορώ να στο πω αυτό. Είναι στρατιωτικές πληροφορίες.
Όχι, δεν είμαι φυλακή. Γιατί να είμαι στην φυλακή;
Δεν ξέρω γιατί είπε ότι επιστρέφω σπίτι, προφανώς μιλούσε για κάποιον άλλο.
Είχε να κάνει πολλά τηλεφωνήματα, μάλλον θα μπερδεύτηκε.
Φυσικά και θέλω να έρθω σπίτι. Γιατί να μην θέλω;
Μου έχετε λείψει, εσύ κι η Λίμπι κι όλοι, αλλά υπάρχει πόλεμος...
Μισό λεπτό. Δώσε μου το τηλέφωνο.
Μπορείς να πας αύριο σπίτι. Ξέρω τι θα γίνει.
- Μα τι λες τώρα; - Εύκολο είναι. Ησυχία.
Κυρία Τρουσμίθ, εδώ λοχίας Χεπελφίνγκερ...
Δεν έχεις να ανησυχείς για τίποτα.
Είναι ήδη πολύ κακό να φοράω στολή χωρίς να φοράω αυτό...
Περίμενε λίγο. Χωρίς αυτό το μετάλλιο.
Τι μου λες τώρα; Ούτε που θυμάμαι για ποιο λόγο το πήρα.
- Ξέρεις γιατί το πήρε αυτό; - Όχι.
Κάποιοι Ιάπωνες έψηναν ένα γουρούνι και το αεράκι φυσούσε,
- έτσι πήγε και το πήρε. - Μεγάλο κατόρθωμα!
- Μα... - Πρέπει να φορέσεις κάτι.
- Δε θα επιστρέψεις χωρίς να έχεις κάτι. - Όχι ο γιος του λοχία Τρουσμίθ.
- Δε γίνεται, παιδιά. Δεν μ' αρέσει η ιδέα. - Σκέψου τη μητέρα σου.
Οι κανονισμοί λένε αυστηρά, φοράς τη στολή στο σπίτι, αλλά όχι πάνω από 30 ημέρες.
- Ας πούμε ότι σε απέλυσαν. - Και πήγες σπίτι πεζός.
- Δε θα σου πουν πώς να γυρίσεις σπίτι σου. - Μπορείς να γυρίσεις με πηδηματάκια.
- Σκέψου τη μητέρα σου. - Οι κανονισμοί ευθαρσώς...
Αυτό ισχύει μόνο για τους Πεζοναύτες. Δεν είσαι ένας από αυτούς πλέον.
Εξάλλου οι κανονισμοί είναι ελαστικοί.
Ήμουν μέχρι και συνταγματάρχης για μερικές μέρες.
- Και υπαξιωματικός για μερικούς μήνες. - Χαιρετήστε!
- Πως είστε, παιδιά; - Καλά, κύριε. Ευχαριστούμε, κύριε.
- Πάμε πίσω στο δωμάτιο μου. - Κατέβασε το χέρι. Κανείς δε θα το μάθει.
ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ!
- Όχι. - Ανέβασε πάνω τις αποσκευές του.
- Θ' ανέβεις στο τρένο; - Όχι, δε θα ανέβω!
Μην με πιέζετε!
Δε θέλω να φανώ αχάριστος. Ξέρω ότι θέλετε το καλό μου.
Δε με νοιάζουν τα 7 εισιτήρια.
Είναι τιμή μου να σας έχω μαζί μου, αλλά η στολή με αγχώνει.
- Δε μπορείς να επιστρέψεις χωρίς αυτή. - Δεν πρέπει να πάω μ' αυτή! Και μ' αυτό!
Δεν έπρεπε να πεις ψέματα στη μητέρα σου.
Νομίζω ήταν επειδή έβγαλα έναν Γάλλο από ένα ρυάκι.
- Θα έπρεπε να έχεις τη φλόγα της μάχης. - Είναι ήδη αρκετά άσχημα κι έτσι!
- Ποιος θα το δει; - Ποιος θα...
Βγαίνεις από το τρένο, σε περικυκλώνουμε, βγαίνεις στο δρόμο,
η μητέρα σου σε περιμένει στη βεράντα.
- Την αγκαλιάζεις... - Σωστά!
...βγάζεις τη στολή, τη βάζεις σε ναφθαλίνη κι είσαι στο σπίτι σου.
Αυτή χαίρεται, εσύ χαίρεσαι όλοι χαίρονται και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Σε παρακαλώ! Θα περιμένετε μέχρι να σας κάνω σινιάλο;
- Κάνουμε εξάσκηση. - Εντάξει. Κάντε εξάσκηση.
Σας παρακαλώ μην στέκεστε εδώ. Πηγαίνετε αλλού. Σας παρακαλώ.
Δεν είναι υπέροχο! Λείπει πολύ καιρό και έχω μάθει νέα του μόνο δύο φορές.
Όταν έχεις έναν τέτοιο πατέρα, αντιλαμβάνεσαι τις ευκαιρίες που θα είχε.
- Ξέρει για τη Λίμπι; - Δεν ξέρω Μάρθα. Δεν του το είπα.
Δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Είσαι αρραβωνιασμένη μαζί μου. Τέλος!
Το ξέρω, αλλά το καλωσόρισμα σημαίνει να βρίσκεις τα πάντα όπως τ' άφησες.
Τουλάχιστον για τον πρώτο καιρό.
- Λες να πληγωθεί; - Δεν ξέρω.
Δε βλέπω τι σχέση μπορεί να έχει.
Αν περίμενε έναν ακόμη χρόνο μπορεί να τον υποδεχόμασταν τρεις. Αν ήταν δύο...
- Πάψε. - Αυτός δεν είναι ο σκοπός του γάμου;
Αν το δεις από μια μη ρομαντική πλευρά, είναι σαν φάρμα αναπαραγωγής.
- Αν δεν βρίσκεις εμψυχωτικό το γυρισμό... - Του ήρωα;
Εντάξει, του ήρωα. Αν δε το θεωρείς εμψυχωτικό...
Προσπάθησα να μπω στον στρατό με όποιο τρόπο μπορούσα.
- Είπα ψέματα για την κατάσταση μου. - Το ξέρω.
- Δεν φταίω εγώ που έχω... - Χρόνια αλλεργία.
Το ξέρω, Φόρεστ. Το έχω ακούσει χιλιάδες φορές.
Αλλά αφού το ανέφερες, να σου υπενθυμίσω ότι κι ο Γούντροου έχει αλλεργία.
Ο πατέρας σου σε ζητάει.
Την τέλειωσε την σχέση τους. Είναι ελεύθερη.
Δεν ξέρω κάτι γι' αυτό.
- Χαίρομαι πολύ για εσάς, κυρία Τρουσμίθ. - Φυσικά και χαίρεσαι, γλυκιά μου.
Θα του πείτε ότι θα παντρευτώ τον Φόρεστ;
Όχι, Λίμπι. Αυτό πρέπει να το κάνεις εσύ.
- Θα το κάνεις εσύ θεία Μάρθα; - Εγώ; Θα πρέπει να σου πω όχι.
Δεν ήταν λάθος μου. Θα περίμενα μια ζωή.
Μου ζήτησε να μην το κάνω. Μου έγραψε ότι δεν με αγαπάει πια.
Ίσως έπρεπε να διαβάσεις πίσω από τις γραμμές.
Τι εννοείς δεν μιλάω πρώτος; Αν μιλήσεις κάποιος πρώτος είναι ο Δήμαρχος. Θα...
Πολύ καλά. Είμαι εν μέρει ο υπεύθυνος της επιτροπής, αλλά όπως το υπολογίζω...
Έφερες το κλειδί της πόλης;
- Ναι, πατέρα, εδώ είναι. - Δεν θέλω να βγάλω το στυλό μου.
- Γιατί δεν αφήνεις τον κύριο... - Αν σου φαίνονται όλα τα ίδια...
Ο Γούντροου είναι πολύ δημοφιλής στην πόλη, γιατρέ.
Του αξίζει να είναι.
Έχει περάσει από το μυαλό σας το ίδιο πράγμα που σκέφτηκα κι εγώ;
Ίσως.
Όπως το έχω φανταστεί, η υποδοχή ξεκινά μ' ένα μικρό κορίτσι με λουλούδια...
Του Μπίσελ βρωμάνε τα χέρια. Τον έχω ακούσει.
Ότι πείτε, κε Δήμαρχε.
Ξεχνάει τα λόγια του και βρωμάνε τα χέρια του.
Μάλιστα, τότε κανονίστε εσείς την υποδοχή.
Καλύτερα να μιλήσεις μετά τον Μπίσελ. Θα γίνει πιο επίσημο.
Ας το κάνουμε όπως θέλεις. Απλά ο Δήμαρχος είμαι.
Ευχαριστώ πολύ!
Όχι μπροστά στον Δήμαρχο. Μπροστά στο κράσπεδο, κάπου.
Θα νόμιζες ότι είναι πολιτική καμπάνια. Έφερες το κλειδί της πόλης;
Ναι, πατέρα. Εδώ είναι.
- Κυρία Νομπλ... - Λέγε με Μιρτλ.
Θα υπήρχε πρόβλημα αν δεν έλεγα αμέσως στον Γούντροου ότι είμαι αρραβωνιασμένη;
- Τι;! - Τι;! Φυσικά κι υπάρχει πρόβλημα.
Μα τω Θεώ, τι είναι αυτά που λες;
Να μην χαλάσουμε την επιστροφή του ξύνοντας μια πληγή.
- Ευχαριστώ! - Δεν το εννοούσα αυτό.
- Φυσικά δεν υπάρχει πρόβλημα. Καταλαβαίνω. - Δεν καταλαβαίνω όμως εγώ, μητέρα.
Επειδή δεν είσαι γυναίκα. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.
Με χαρά θα προσποιούμουν ότι δεν είμαι παντρεμένη με τον πατέρα σου για εβδομάδες.
- Κάν' το για μήνες. - Μη μιλάς έτσι μπροστά σε κόσμο.
Καταλαβαίνουμε απόλυτα.
- Πήγαινε και φίλησε τον, όσο θέλεις! - Ευχαριστώ.
- Έχω να πω κάτι γι' αυτό. - Μπορεί να τον φιλήσει στο μάγουλο.
Για όνομα του Θεού! Δύο άντρες μας λένε πώς θα υποδεχτούμε έναν ήρωα!
Όχι στη μέση! Πιο μακριά.
Ναι, σας παρακαλώ... Πιο μακριά.
Ακούστε! Αρχίζω με το Mademoiselle From Armentieres,
- μετά με το Hail The Conquering Hero. - Σοβαρά; Μετά τι θα παίξετε;
Θα είναι το There'll Be A Hot Time In The Old Town Tonight.
- Ποιος παίζει Home To The Arms Of Mother; - Εγώ.
- Ποιος είσαι εσύ; - Ο Έντι.
- Νομίζω εγώ το έκανα. - Ποιος είσαι εσύ;
- Ο Τέντι. - Έντι; Τέντι;
- Εγώ αρχίζω το Hail The Conquering Hero. - Ποιος μίλησε γι' αυτό;
- Εγώ. - Όχι, όχι. Εσύ παίζεις...
Θεέ μου, πάρε με τώρα!
Δεν το ξέρουμε αυτό. Ξέρουμε μόνο το Hail The Conquering Hero.
- Κάναμε πρόβα την προηγούμενη εβδομάδα. - Μισό λεπτό.
Θα την έχεις όλη σου τη ζωή. Άσ' τον να την έχει για 1 ώρα.
- Είναι πόλεμος, ξέρεις. - Ξέρεις τι είπε ο Σέρμαν γι' αυτό.
Παίρνεις το Mademoiselle και το Hail The Conquering Hero.
Ο Έντι παίρνει το Arms Of Mother κι εσύ παίξε ότι ξέρεις.
Μπορεί να παίξει κανείς το Let Me Call You Sweetheart;
Εγώ μπορώ μετά το Hot Time In The Old Town Tonight.
Κι εγώ μπορώ κι άσε τον Τέντι να παίξει το Hail the Conquering Hero.
Βεβαίως αν θέλεις να χαλάσεις όλα τα σχέδια μου.
Εξάλλου, ένα πρωινό είχα μόνο να προετοιμαστώ.
- Λυπάμαι. - Παίξτε ότι θέλετε!
- Ναι. - Τι τρέχει, κυρία μου;
Είμαι εδώ για να βοηθήσω. Τίποτα άλλο. Αλλά πρέπει να συνεργαστούμε.
- Συνεργασία, ναι. - Τραγουδάω στα 7/8...
- Ναι. - αλλά δεν παίζει σ' αυτό τον τόνο.
- Δεν μπορούμε. Δεν είμαστε μουσικοί. - Δε χρειάζεται να μου πεις.
- Απλά κάν' το όπως ξέρεις! - Γιατί δεν...
Είναι πολύ καλοί.
Θ' αγκαλιάσω τον Γούντροου σαν να μη μου είχε γράψει ποτέ εκείνο το γράμμα.
- Πολύ καλή σκέψη. - Να κρατήσω το δαχτυλίδι των αρραβώνων;
Δεν είναι μόνο η μητέρα μου. Έχω και μια κοπέλα. Είχα δηλαδή.
Τι της είπες; Ότι ήσουν στο ναυτικό;
Της είπα ότι ερωτεύτηκα κάποια άλλη για να μην με περιμένει.
- Τι θα της πεις τώρα; - Πες της ότι παντρεύτηκες.
- Σε τι θα ωφελήσει αυτό; Πες ότι χώρισες. - Δεν είμαι καλός στα ψέματα.
Εξάλλου, ίσως να μην ενδιαφέρεται πια.
- Η μαμά σου μαγειρεύει καλά; - Υπέροχα.
- Είσαι τυχερός! - Δε νιώθω τυχερός!
Άκου να σου πω και το εξής. Κι αν συναντήσω κανέναν γνωστό στο σταθμό;
Θα είμαστε τριγύρω σου. Μην ανησυχείς για τίποτα.
- Το ελπίζω! - Όουκριτζ!
- Μην το κάνεις αυτό! - Ψυχραιμία. Τι μπορεί να συμβεί;
- Φτιάχνει η μητέρα σου τουρσί; - Ναι!
Τι μπορεί να συμβεί; Τα πάντα μπορούν να συμβούν!
Σταματήστε ν' αλλάζετε τα πράγματα! Όλα ήταν ξεκάθαρα... Πού είναι η Μάμι;
- Πάντα εξαφανίζεται. - Εδώ τριγύρω είναι. Φταίει ο ενθουσιασμός.
Έρχεται το τρένο!
Όχι ακόμη!
Δεν σας είπα...
- Τι μουσική είναι αυτή; - Είστε έτοιμοι;
- Τι μουσική είναι αυτή; - Η υποδοχή.
- Η υποδοχή; - Μόνο 6 μπάντες κι όλοι οι επίσημοι.
- Αφήστε με να φύγω! - Για κάποιον άλλο θα είναι.
Μπα, γι' αυτόν είναι, λέει: "Καλωσόρισες Γούντροου".
Αφήστε με να φύγω!
Δώσε μου την τσάντα μου.
Άνοιξε από δω και άφησέ με να βγω. Θα κρυφτώ εκεί μέσα.
- Κύριοι, με συγχωρείτε. - Όχι σ' αυτόν τον σταθμό.
- Τότε θα κατέβω με τα εσώρουχα. - Μόλις μπαίνουμε στο σταθμό.
Όχι, που να πάρει!
- Έχουν 4 μπάντες. Μόνο ένα μετάλλιο. - Τέσσερις μπάντες; Βγάλ' το αυτό.
- Κάνετε ένα φοβερό λάθος! - Σκέψου τη μάνα σου!
- Βαλ' του τα γαλόνια του! - Δώστε μου το άλλο μου κοστούμι!
Παρακαλώ, παρακαλώ, ησυχία.
Παρακαλώ, ησυχία!
Είμαστε έτοιμοι για την υποδοχή. Εντάξει, Μάμι.
Καλωσόρισες, νέε πολεμιστή. Η αγαπητή πόλη σε καλωσορίζει για την ασφαλή επιστροφή...
και με μεγάλη χαρά σου παραδίδει αυτό το ωραίο μπουκέτο από... δελφινο- νιους.
Καλωσόρισες στην πατρίδα, αγόρι μου.
Ησυχία. Ο εντιμότατος, Δήμαρχος.
Φίλοι, ψηφοφόροι...
ήρωα που επέστρεψες...
και πρώην υπάλληλε της εταιρίας καθισμάτων Νομπλ, καρέκλες για όλους!
Σπίτι, στις αγκάλες της μητρός σου...
Με αίσθημα βαθιάς ταπεινότητας χαιρετώ αυτόν τον θριαμβευτή ήρωα.
Όχι! Όχι, μέχρι να σας πω εγώ, παρακαλώ.
Λέγω λοιπόν! Ησυχία!
Με αίσθημα βαθιάς σεμνότητας καλωσορίζω αυτόν το νεαρό πεζοναύτη.
Οι πράξεις είναι ηχηρότερες από τα λόγια.
Εδώ είναι τα λόγια του.
Από τα εδάφη της Μοντεζούμα στις ακτές της Τριπόλεως! (ύμνος πολεμικού ναυτικού)
Κάντε ό,τι σας καπνίσει!
Είπα, είναι μεγάλη και βαθιά ταπεινοφροσύνη...
Φύγε!
Σου παρουσιάζω το κλειδί της πόλης.
Μα κύριε Δήμαρχε...
Μακάρι να μας είχε πει ότι θα έφερνες έξι φίλους.
Δεν ξέρω τι θα κάναμε εάν δεν ήταν τόσο καλοί όλοι.
Θα το πάρω εγώ.
Σε περίπτωση που χρειαστούν έφερα μερικά ψιλοπραγματάκια.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας κε Σουλτζ, αλλά δεν έχω ούτε πόντο στο κουπόνι.
- Είναι δωρεά, όλα... - Κε Σουλτζ...
Ησυχία. Και οι πόντοι, είναι όλα μια ευγενική χορηγία του καταστήματος Σουλτζ.
Αφήστε τα εδώ. Όλοι είναι τόσο ευγενικοί.
- Μακάρι να ήμουν κι εγώ πεζοναύτης. - Θα γίνεις.
Πιθανόν να έχει τελειώσει μέχρι να μεγαλώσω εγώ.
- Απ' το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί. - Πόσους Γιαπωνέζους πέτυχε;
Δεν ξέρω, Τέντι. Ελπίζω να μη διψούσε πολύ για αίμα.
Ησυχία!
Εάν χρειαστείτε οτιδήποτε άλλο, ανοιχτά ή κλειστά, ο Τέντι θα το φέρει ευχαρίστως.
- Είμαι ψόφιος! - Ράους!
Αντίο, κα Τρουσμίθ. Χαίρομαι για σας.
Πάει πολύ να λείψει ακόμη κι ένας από την οικογένεια.
Ήρθανε!
Ίσα που προλαβαίνω να πλυθώ για την εκκλησία.
- Πώς είμαι; - Μια χαρά είσαι.
Τέλεια. Αυτή η ιδέα που είχες ήταν φανταστική!
Τι εννοείς; Όλα ήταν υπέροχα.
Ο λόγος σου ήταν πολύ συγκινητικός.
- Ευχαριστώ πολύ. Συγνώμη. - Πρέπει να σου πω κάτι.
Θα πρέπει να περιμένεις...
Γούντροου.
- Γεια σου, μητέρα. - Πού πηγαίνεις, αγαπητέ μου;
- Να βάλω το μπλε κουστούμι. - Θα αργήσουμε για την εκκλησία.
- Ας αργήσουμε. - Δεν μπορείς να πας με τη στολή σου;
- Είσαι τόσο όμορφος. - Μα δεν καταλαβαίνετε, δεν επιτρέπεται!
- Μου φαίνεται εντελώς γελοίο. - Και σε μένα.
Ο παππούς σου φορούσε τη στολή του Εμφυλίου για το υπόλοιπο της ζωής του.
Έφτιαχνε και καινούργιες.
Για να του θυμίζει ότι πολέμησαν αδέρφια μεταξύ τους.
- Η περίπτωσή του ήταν διαφορετική! - Άντε, λοιπόν, βιάσου, αγαπητέ μου.
- Φαίνεται λίγο αναστατωμένος. - Είναι φυσικό αγαπητή μου μ' όσα πέρασε.
- Έχει τον πυρετό της ζούγκλας. - Πυρετός της ζούγκλας;
Τρέχουν μέσα στο δάσος γυμνοί και με τα μαχαίρια σφιγμένα με τα δόντια τους.
Όχι, κυρία μου, δεν είναι έτσι. Οι πεζοναύτες πάντα ντύνονται ωραία.
Μα και βέβαια! Εσείς θα πρέπει να είστε ο λοχίας Χεπελφίνγκερ.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω. Χαιρετήστε την...
- Πώς το πήρε ο Γούντροου; - Δεν βρήκα ακόμη ευκαιρία να του το πω.
Μάθατε για τον λοχία μου. Θέλω να τον δείτε. Θέλω όλοι να τον δείτε.
- Ορίστε λοιπόν. - Προσό...χη!
Ευχαριστώ. Δείχνει τόσο νέος σε σύγκριση με μένα.
Τώρα έχω δύο ήρωες.
Έχω οκτώ ήρωες.
Εμένα μπορείτε να με βάλετε στη σημαία σας. Δεν έχω κανέναν δικό μου.
Θα ήμουν περήφανη.
Θ' αργήσουμε!
Γούντροου; Γούντροου;
Μάρθα, πρόσεξε μη κάψεις την γαλοπούλα.
Δεν χρειάζεται να μου πεις πώς να ψήσω μια γαλοπούλα. Δεν έχω κάψει ποτέ φαγητό...
- Όλα πήγαν κατ' ευχήν. - Σίγουρα.
Μόνο που θα με στοιχειώνει για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Μακάρι κι εγώ να είχα μόνο αυτό το πρόβλημα.
Θα μου δώσεις ένα αυτόγραφο, Γούντροου;
Και τώρα, έχω μια πολύ ευχάριστη αποστολή να επιτελέσω.
Συνήθως τις Κυριακές σας επιπλήττω διότι γι' αυτό βρίσκομαι εδώ,
και προσπαθώ να είμαι συνεπής στο έργο μου.
Όμως σήμερα είμαι μέρα αγαλλίασης.
Στην πατρίδα επιστρέφει από το βουνό ο κυνηγός.
Στην πατρίδα επιστρέφει από τους πολέμους ο ήρωας.
Επιστροφή στην πατρίδα, τι πανέμορφη έκφραση!
Επιστροφή στις αγκάλες της μητρός του.
Μιας χήρας ενός ακόμη ήρωα, που χάθηκε στο άνθος της ηλικίας του.
Στην αγκαλιά μιας μητέρας που πάλεψε με τη φτώχεια και τις στερήσεις,
για ν' αναθρέψει τον γιο της σωστά και θαρραλέα,
ώστε να ακολουθήσει τα έντιμα βήματα του πατέρα του.
Τα χρόνια ήταν σκληρά, δεν υπήρχε πάντα δουλειά,
και οι δυσκολίες της πραγματικότητας έπλητταν συχνά αυτή την εύθραυστη γυναίκα,
που προστάτευε το μικρό παιδί της.
Είχε μόνο ένα αγαθό, το σπίτι της.
Το μικρό λευκό σπίτι στο τέλος της οδού Όουκ.
Το σπίτι των ηρώων.
Γαντζώθηκε σ' αυτό επίμονα,
αλλά μία μέρα έφτασε στα όριά της κι η υποθήκη ήταν η μόνη της λύση.
Έχω εδώ τα έγγραφα που αποδεικνύουν,
την εξόφληση της από τους ευγενείς συμπολίτες μας.
Πληρωμένη από τους κατοίκους της πόλης μας δείχνοντας την ευγνωμοσύνη τους,
που μου ζήτησαν να πραγματοποιήσω την ακόλουθη τελετή.
Θα παρατηρήσετε ότι δεν κρύβω τίποτα στο μανίκι μου.
Είναι όλοι τόσο καλοί!
Πολύ ωραία, Αιδεσιμότατε.
Όλα πήγαν μια χαρά, ε;
- Ήταν πολύ ωραία λειτουργία. - Πώς θα τους ξεπληρώσω;
Δεν χρειάζεται. Έπρεπε να το είχαν κάνει εδώ και καιρό για τον πατέρα σου.
- Περίμενε να δεις όταν το μάθουν. - Ποιος θα το μάθει;
- Γούντροου, θέλουμε τη γνώμη σου. - Για ποιο πράγμα;
- Για το μνημείο. - Μνημείο;
Ναι. Ο Στρατηγός Ζαμπρίσκι έχει την εκλεκτή θέση, αλλά βρίσκεται εκεί αιώνες.
- Περί τίνος μνημείου πρόκειται; - Δεν το ήξερες; Μα φυσικά και όχι!
Θα σου φτιάξουμε ένα μικρό μνημείο από δωρεές.
Πάντα έλεγα ότι στη βράση κολλάει το σίδερο.
- Περίμενε ένα λεπτό... - Κάτι ταπεινό από γρανίτη.
Μπρούντζο είναι αδύνατο να βρούμε. Προς τιμή του πρώτου ήρωά μας.
Κοίτα, εάν κάποιος αξίζει ένα μνημείο, αυτός είναι ο πατέρας μου, όχι εγώ.
- Σωστά. - Θα είστε και οι δύο στο μνημείο,
θα κάνετε χειραψία! Ονομάζεται: "Το μήλο κάτω από τη μηλιά".
Μπροστά από το σταθμό υπάρχει ένα μέρος...
Είπα κάτι που δεν έπρεπε;
- Εννοείς ότι δεν του το είπες ακόμη; - Δεν βρήκα την ευκαιρία.
Όταν ξεκινούσα, την μία έπαιζε η μπάντα, μετά έκαιγαν την υποθήκη του...
- Και του έφτιαξαν και άγαλμα. - Δεν φταίω!
- Μάλλον είσαι πολύ περήφανη γι' αυτόν. - Μα και βέβαια! Μεγάλωσα μαζί του.
- Κι εγώ, αλλά δεν περιφέρομαι... - Ζηλεύεις.
- Λοιπόν, κοίτα να του μιλήσεις. - Φυσικά και θα το κάνω.
Συναισθηματικές χαζομάρες κι επτά πεινασμένοι άνδρες για να ταΐσω.
Ναι ρε φίλε!
Τι;
- Τι κάνω τώρα; - Άσ' το να ξεθυμάνει.
- Είδες ποτέ κανένα άγαλμα να ξεθυμαίνει; - Θα μπορούσες να το παίξεις δύσκολος.
Αυτοί λένε όρθιο, εσύ θα τους λες καθιστό. Θέλουν χειραψία, εσύ με τα χέρια πίσω.
Το θέλουν μπροστά στο σταθμό, εσύ εκεί που είναι του Ζαμπρίσκι.
Μια μέρα θα πουν: "Το θέλεις ή όχι;" κι εσύ θα πεις: "Αν είναι έτσι, όχι!"
- Ορίστε λοιπόν! - Τι θα κάνω με την υποθήκη;
Θα μπορούσες...
- Δεν σε έμπλεξα εγώ σε αυτό. - Ναι, το έκανες! Εγώ θα κρυβόμουν...
Ο πεζοναύτης ποτέ δεν κρύβεται!
Αυτό είναι το Semper Fidelis, "αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου".
- Σημαίνει "πάντα πιστός". - Πιστός στη μητέρα σου.
Δεν σημαίνει πιστός στη μητέρα σου! Σημαίνει πιστός...
Πας καλά, λεβέντη μου; Είσαι σπίτι, η μάνα σου είναι ευτυχισμένη, είδες το ύφος της;
Το κορίτσι σου σ' αγαπάει κι η πόλη σου έκανε ωραία υποδοχή.
- Και λίγα λες! - Μακάρι να ήμουν εγώ στη θέση σου.
Μακάρι! Δεν είμαι αχάριστος. Ξέρω ότι το έκανες για καλό και σ' ευχαριστώ.
Σου λέω θα ξεχαστεί. Όλα είναι μια χαρά εκτός από κάποιες λίγες λεπτομέρειες.
Κρεμάνε κόσμο για μερικές λεπτομέρειες!
Τι λες τώρα; Ήμουν ήρωας, αν μπορείς να με αποκαλέσεις έτσι, επί 25 χρόνια.
Με ρώτησε κανείς ποτέ τι έκανα;
Εάν με ρωτούσαν δε θα μπορούσα να τους πω, κάθε φορά τα λέω διαφορετικά.
Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.
- Μέχρι την Τρίτη θα έχει ξεχαστεί. - Μακάρι να έχεις δίκιο.
Έχω δίκιο! Πάρε παράδειγμα τον Στρατηγό Ζαμπλίτσκι.
- Ζαμπρίσκι. - Αυτός ντε!
- Τι καλύτερο έχει αυτός από σένα! - Είναι άλλο παραμύθι αυτός.
Το αγόρασαν από ένα σιδεράδικο που έκλεινε. Ήταν ευκαιρία.
Ναι, αλλά μόνο εσύ το ξέρεις. Όλοι οι άλλοι ξέρουν ότι ήταν ήρωας.
Έχει άγαλμα και τα πουλιά κάθονται επάνω του.
Κι εγώ το ίδιο είμαι, μόνο που δεν έχω πουλιά επάνω μου.
- Κοίτα... - Γούντροου;
- Ναι; - Μπορούμε λίγο ιδιαιτέρως σε παρακαλώ;
Βεβαίως.
Γούντροου! Το δείπνο σερβιρίστηκε γιε μου. Κι εσείς, λοχία.
- Έλα κι εσύ, Λίμπι, θα χαρούμε πολύ. - Ευχαριστώ, θα...
Έλα, Λίμπι.
- Λίγη πίτα, να γεμίσουν τα μάγουλα. - Πρέπει να το κόψω σε μικρά κομματάκια.
- Δεν πεινάς, Γούντροου; - Μάλλον η έξαψη μου έσφιξε το στομάχι.
- Είναι ο πυρετός. - Όχι, ο πυρετός δεν με ενοχλεί καθόλου.
Μόνο...
- Βλέπεις; - Καθόλου. Δεν είναι τίποτα...
Κοίτα μη ρίξεις το σπίτι, τώρα που μας ανήκει.
- Δεν ήταν πολύ ωραία χειρονομία; - Είναι η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής μου.
Γούντροου, θα έρθεις λίγο μαζί μου έξω;
- Θέλω κάτι να σου πω. - Ναι, βεβαίως.
- Νάτο. - Νάτο, ποιο;
Θα δω τι είναι.
- Τι συμβαίνει, Γούντροου; - Είναι ζεστός;
Δεν έχω πυρετό! Για την ακρίβεια...
Ο Δικαστής, ο Σερίφης και πολλοί άνδρες θέλουν να σε δουν άμεσα. Είναι στην είσοδο.
- Για ποιο λόγο; - Δεν μου είπαν.
- Θα θέλουν να βαφτίσουν κανένα μωρό εδώ. - Τι συμβαίνει, αγαπητέ μου;
Καλησπέρα, Δικαστά Ντένις.
Εδώ είσαι, Γούντροου. Πού είναι τα μετάλλια;
Τα μετάλλια;
Τα φόρεσα για να κατέβω από το τρένο.
- Υποθέτω δε θα έπρεπε. - Τι εννοείς;
Αν όλοι οι καλοί άνθρωποι φορούσαν μετάλλια θα ξεχώριζαν πιο εύκολα από τους κακούς.
Σωστό κι αυτό. Είμαι έτοιμος, λοιπόν. Μου αξίζει, υποθέτω.
Πράγματι, σου αξίζει.
- Αντίο, μητέρα. - Ποιος σου το είπε;
- Το κατάλαβα. - Τι εννοείς;
- Δε θα με πάτε κάπου; - Όχι. Θα το κάνουμε εδώ.
- Σίγουρα; - Κάτι σάπιο υπάρχει σ' αυτή τη πόλη.
- Το ξέρω. - Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Δεν είναι ανάγκη να το κάνετε μπροστά στη μητέρα μου.
Ας μπούμε στο ψητό. Το πρόβλημα στο κόμμα μας είναι ότι όλοι μιλάνε πολύ.
- Είναι πρόβλημα μ' όλα τα κόμματα. - Κάτι σάπιο υπάρχει εδώ...
Δεν είναι ανάγκη να το επαναλαμβάνεις. Είμαι έτοιμος.
Όχι κάτι συγκεκριμένο, αλλά κάτι που το αισθάνεσαι.
Είναι σαν η πόλη να ήταν εγωιστική.
Όλοι σκέφτονται το μικρό τους κέρδος και πώς να αποφύγουν τους φόρους...
και δικαιολογίες για να μην αγοράζουν ομόλογα και να μη δουλεύουν σκληρά...
και να μη δουλεύουν τη νύχτα γιατί την ημέρα είναι πιο ευχάριστα.
Όλα όσα είναι καλά σε καιρό ειρήνης, ευμάρειας και χαλάρωσης,
όταν πολλοί πλούτισαν, αλλά κατά τη διάρκεια του πολέμου είναι ανέντιμα.
- Σωστά. - Το σύνθημά μας είναι:
"Όπως πάντα, δουλειά".
Αλλά νιώθουμε ότι ο πόλεμος δεν είναι όπως παλιά κι η κερδοφορία είναι ανέντιμη.
Γι' αυτό έχουμε ανάγκη από έναν τίμιο άνθρωπο, για Δήμαρχο.
Έναν έντιμο άνθρωπο που θα μας πει την αλήθεια για κάτι που γνωρίζει.
Έναν έντιμο άνθρωπο που θα πει την αλήθεια και θα μπορεί να την επιβάλει.
Έχουμε έναν έντιμο άνθρωπο,
αλλά κανένας δεν τον ψηφίζει πέρα από τον αδερφό του και τη γυναίκα του.
Και γι' αυτήν δεν είμαι σίγουρος.
Τα έχω όλα εκτός από δημοτικότητα.
Μ' άλλα λόγια, Γούντροου, θέλουμε να πάρεις τη θέση του Δρ. Μπίσελ.
- Το δίκιο θα επικρατήσει. - Σωστά!
Μα δεν είμαι κτηνίατρος. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω το κεφάλι από την ουρά του αλόγου.
Θέλουμε να κατέβεις για Δήμαρχος στις επόμενες εκλογές.
- Θέλετε να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος; - Ζήτω ο νέος Δήμαρχος!
Κάνετε μεγάλο...
Πάμε να το διαδώσουμε!
Κυρίες και κύριοι, ο νέος μας Δήμαρχος!
Πρώτα, μερικά λόγια από τον Δρ. Μπίσελ.
Θα είμαι πιο σύντομος από ποτέ.
Ξέρετε τι αντιπροσωπεύω σ' αυτή τη πόλη και σε τι αντιτίθεμαι.
Το κόμμα μας είναι ευτυχές που βρήκε έναν αξιότερο εκπρόσωπο,
απ' ότι θα μπορούσα να είμαι εγώ.
Έναν άντρα που πολέμησε για σας στο εξω- τερικό, θα παλέψει κι εδώ και θα νικήσει!
Για το καλό της παράταξής μας, της πόλης μας και της προσπάθειάς μας για τον πόλεμο,
για το καλό των Η.Π.Α.,
σας ζητώ να ψηφίσετε τον Γούντροου Λαφαγιέτ Πέρσινγκ Τρουσμίθ!
Προτού σας συστήσω τον βασικό ομιλητή, θέλω να επισημάνω ότι είναι εδώ όχι ως ήρωας,
όχι με παράσημα που ηρωικά κέρδισε και του αξίζουν,
αλλά ως απλός πολίτης, ένα ντόπιο παλικάρι που επέστρεψε.
Δεν χρειάζεται να πω παραπάνω για το χαρακτήρα αυτού του ανθρώπου,
που αρνήθηκε να φορέσει τα μετάλλιά του!
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω τον κο Τρουσμίθ.
Κυρίες και κύριοι...
μακάρι να ήμουν νεκρός.
Κάνετε μεγάλο λάθος!
- Όχι! - Όχι!
Αγαπώ τη μητέρα μου πολύ.
Έχει ατόφιο ταλέντο στην πολιτική.
Αλλά δεν έπρεπε να σας πει ότι επέστρεψα και να μπείτε σε όλη αυτή τη φασαρία.
Αλήθεια δεν το αξίζω.
Έλα, τώρα! Ούτε να το συζητάς!
Υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, οποιοσδήποτε απ' αυτούς τους νέους επί παραδείγματι,
που είναι πολύ πιο άξιοι από μένα.
Τα μετάλλια που είδατε να φοράω, μπορώ να πω ότι τα πήρα κατά λάθος.
Θέλω να με πιστέψετε.
Σας ξέρω όλους μια ζωή.
Κούρεψα τους κήπους σας, σας μοίρασα γάλα για τα παιδιά σας.
Ξέρω ακόμη τους σκύλους και τις γάτες σας.
- Αυτό με το γάλα και τα μωρά, πολύ καλό. - Θα μπορούσε να γίνει Πρόεδρος.
Δε θα ήθελα τίποτα περισσότερο από το να αξίζω την τιμή που μου κάνετε.
Μακάρι να μπορούσα να δεχτώ.
Ναι!
Δεν είμαι ήρωας!
Δεν έχω τη μακρά εμπειρία του Δρ. Μπίσελ με...
τα ζώα.
- Αυτός είναι ο άνθρωπός σας! - Όχι, όχι.
Σας ευχαριστώ.
Ποτέ στη ζωή μου δεν είδα να μου συμ- βαίνουν τόσα γεγονότα μέσα σε μία ημέρα.
- Υπέροχα, υπέροχα! - Γούντροου.
Αυτός ο λόγος είναι ο καλύτερος που άκουσα από την εποχή του Ελευθέριου Βενιζέλου.
- Δεν σου χρειάζονται μαθήματα, Γούντροου. - Μόνο μία σύσταση.
Δε θα έπαιζα τόσο πολύ τον ρόλο του ήρωα.
- Μα δεν είμαι ήρωας. - Η μετριοφροσύνη αρέσει, ξέρεις.
- Τέλος πάντων, το έχει αναλάβει ο λοχίας. - Ο λοχίας το... Τι εννοείς;
- Αυτός είναι Γούντροου. - Τι;
Δεν ξέρω πώς θα το πάρει αυτό.
Είναι τόσο μετριόφρων, που είμαι σίγουρος ότι δε θα του αρέσει καθόλου.
Μπορεί να μου ρίξω καμιά μπουνιά πριν τελειώσω.
Μα τι λέει;!
Τέλος πάντων, θα σας δώσω ένα παράδειγμα του θάρρους του και της οξυδέρκειάς του.
Θα σας πω πώς έσωσε τη ζωή μου.
Τι έχει πάθει αυτός!
Γούντροου, ηρέμησε.
Είμαστε στην παραλία, στον Κόλπο Τεναρού.
Ξαφνικά ακούμε, "Έρχονται. Καλυφθείτε!"
Και μέσα από τη ζούγκλα βγαίνουν 200 με 300 Γιαπωνέζοι σε μια κόλαση από σφαίρες.
Γυρνάω και πιάνεται το πόδι μου... Δεν είδα σε τι.
Βιαζόμουν ξέρετε.
Αλλά παγιδεύτηκα. Ήμουν χαμένος!
Τότε μια φωνή λέει: "Ήρεμα φίλε μου",
και δίπλα μου βλέπω τον Γούντροου!
Περιμένετε! Όχι ακόμη!
- Σου κάνει πολύ καλό. - Μα σας είπα, δεν κατεβαίνω για Δήμαρχος.
- Δε θα κατέβεις; - Δεν μπορείς να το σταματήσεις.
- Ούτε θαύμα δεν μπορεί να το σταματήσει. - Μη το πιεις αυτό. Είναι για μαγείρεμα.
Κι εγώ ψημένος είμαι!
Ζινγκ! Πετυχαίνει έναν. Ζανγκ! Κι άλλον έναν.
Τρώει δύο με το κοντάκι.
Σκύψαμε και τότε ζινγκ, ζινγκ! Και δύο ακόμη κιτρινιάρηδες πέφτουν κάτω.
Τότε σηκώνει το πολυβόλο. Κα- κα- κα- κα- κα...
Αλλά οι Γιαπωνέζοι συνέχιζαν να έρχονται και αυτός συνέχισε να πυροβολεί.
Το πολυβόλο είχε πάρει φωτιά, τα χέρια του καίγονταν, αλλά ο Γούντροου στη θέση του.
Τους άκουγα. Μετά χτυπήθηκα.
Κάποιος με τραβάει σε ασφαλές μέρος.
Ανοίγω τα μάτια μου και ποιον βλέπω; Τον Γούντροου!
Γι' άλλη μια φορά αγαπητοί συμπολίτες, με εκλέξατε για Δήμαρχό σας... χειροκρότημα.
Και για μια ακόμη φορά, αποδέχτηκα την εντολή.
Γράψε καλύτερα την ευθύνη. Δέχτηκα την ευθύνη...
Γράψε καλύτερα την μεγάλη ευθύνη. Δέχτηκα την μεγάλη ευθύνη...
- Όχι, κάν' το σκέτο ευθύνη. - Εύχομαι να καταλήξεις κάπου.
- Τι; - Και μη τα λες τόσο γρήγορα.
- Πού είναι η Λίμπι; - Θα επιστρέψει.
Είναι ακόμη γραμματέας μου, δεν με ενδιαφέρει ποιον παντρεύεται.
Τι θες να πεις;
Εννοώ ακόμη κι αν είναι αρραβωνιαστικιά σου.
Πού ήμουν;
Για μια ακόμη φορά, με εκλέξατε ως Δήμαρχό σας... χειροκρότημα.
Και για μια ακόμη φορά, δέχομαι την εντολή. Κάν' το ευθύνη.
Δέχομαι την ευθύνη, κάν' το μεγάλη ευθύνη.
Δέχομαι την μεγάλη ευθύνη, όχι, κάν' το σκέτη ευθύνη.
Μήπως είσαι βλαμμένος;
Δέχομαι την ευθύνη με ταπεινότητα, ικανοποίηση κι ευγνωμοσύνη!
- Μου είπες σκέτη ευθύνη. - Ακριβώς, ευθύνη χωρίς επίθετα!
Αν είναι δυνατόν! Πού ήμουν; Μη μου λες!
Δέχομαι διπλά την ευθύνη με αίσθημα ταπεινότητας, ικανοποίησης...
κι ευγνωμοσύνης.
Δεν μπορείς να πεις, διπλά ταπεινότητας, ικανοποίησης κι ευγνωμοσύνης.
Διπλά σημαίνει δύο και ταπεινότητα, ικανοποίηση κι ευγνωμοσύνη είναι τρία.
- Δεν μπορώ να το πω; - Όχι, δεν μπορείς.
- Το λέω εδώ και χρόνια. - Η γραμματική δεν είναι σωστή.
Δεν μ' ενδιαφέρει η σωστή γραμματική. Ας κάνω και κανένα λάθος.
Δίνει ένα αίσθημα απλότητας. Ροζιασμένα χέρια και έντιμες ψυχές. Πού ήμουν;
Με ταπεινότητα, ικανοποίηση κι ευγνωμοσύνη.
Βγάλε την ταπεινότητα.
- Άσ' την. - Βγάλ' την!
Κάνε ό,τι σου λέω, αντί να κάθεσαι εδώ σαν ηλίθιος και να με εκνευρίζεις.
Απλά επειδή η φιλενάδα σου είναι έξω με κάποιον άλλον!
- Τι; - Πού έμεινα;
- Με ικανοποίηση κι ευγνωμοσύνη. - Και ταπεινότητα.
- Τι κοιτάζεις; - Τίποτα.
Κόφ' το. Τώρα...
- Καιρός ήταν. - Συγνώμη.
Αναλαμβάνω εγώ, Φόρεστ.
Να υποθέσω ότι ο θριαμβευτής ήρωας είναι σπίτι;
- Ναι. - Έκλαιγες;
Ας τελειώνουμε με την ομιλία, χωρίς άλλες διακοπές.
Το να υπαγορεύεις στο γιο μου είναι σα να υπαγορεύεις σε σφουγγάρι.
- Κύριε Noμπλ, πριν... - Χωρίς άλλες διακοπές θα παρακαλέσω.
- Αν δεν έχεις πρόβλημα. - Ναι.
- Γιατί κλαις; - Πείτε τα αργότερα. Πού έμεινα;
Διπλά με ευθύνη ικανοποίησης, ευγνωμοσύνης και ταπεινότητας.
- Δεν μπορείτε να το πείτε αυτό. - Όχι;
Το διπλά σημαίνει...
Θα μου επιτρέψεις να υπαγορεύσω την ομιλία μου;
- Συγνώμη. - Ορίστε!
Ως πρόεδρος κι ιδιοκτήτης της εταιρίας καθισμάτων Νομπλ, "Θέσεις για Άπαντες",
είμαι για τους περισσότερους από εσάς... κάν' το πιο πολλούς από εσάς...
κάν' το μερικούς από εσάς... ο εργοδότης.
Αλλά ως Δήμαρχος της δίκαιης πόλης μας, είμαι για όλους εσάς, ο υπηρέτης σας.
Είναι ωραία πινελιά.
- Η ζωή μου είναι για εσάς, η ζωή μου... - Η ζωή μου, ο θάνατός σας.
Όταν θελήσω τη βοήθειά σου, θα τη ζητήσω.
Η ζωή μου... Τι κοιτάς;
- Τίποτα. - Γράψ' το τότε.
Η ζωή μου... Τι φασαρία είναι αυτή;
Είναι για το Γούντροου. Αυτό ήθελα να σας πω. Ο γιατρός Μπίσελ κι οι υπόλοιποι...
Είναι φυσικό. Εφόσον δεν το παρακάνουν. Τώρα...
Η ζωή μου είναι για εσάς, η ζωή μου...
Σας ακούει κι υπακούει. Ο Θεός ξέρει, ότι δεν είχα επιδιώξει αυτή τη διάκριση,
εφόσον όμως μ' εξαναγκάσατε, τι εναλλακτική έχω...;
- Μην χαλάς το σάλιο σου. - Τι συμβαίνει;
- Ο Μπίσελ παραιτήθηκε για τον Γούντροου. - Το Γούντροου τον τοπικό ήρωα;
- Έχουμε μάχη. - Αυτόν που καλωσόρισα στο σταθμό;
- Ακριβώς. - Επιτέλους αντιπολίτευση!
Αυτό το αγόρι έκανε την ομορφότερη ομιλία...
Θα σκάσεις; Βάζει υποψηφιότητα για Δήμαρχος;
- Ακριβώς. - Ήταν τόσο ντροπαλός και γενναίος...
- Σε παρακαλώ! Εναντίον μου; - Προσπάθησα να σας το πω.
- Δεν μπορεί, οι εκλογές είναι σε 2 μέρες. - Μπορεί και το έκανε.
- Θα χρειαστείς όλη σου τη ρητορεία. - Σίγουρα δε μπορεί. Είναι παράνομο.
Οποιοσδήποτε ελευθέρων ηθών, φρέσκος από το κρατητήριο θα μπορούσε να έρθει...
Προσέξτε τα λόγια σας, κε Νομπλ.
Ο Γούντροου δεν είναι ελευθέρων ηθών, ούτε από κρατητήριο αλλά από το πεδίο μάχης.
- Ήταν σχήμα λόγου. - Δε με νοιάζει.
- Ο πατέρας δεν το εννοούσε όπως ακούστηκε. - Με τίνος το μέρος είσαι;
- Τη ρομαντική πλευρά, αγαπητέ μου. - Δε θέλω κατασκόπους στο γραφείο μου.
Πατέρα, σε παρακαλώ.
- Για όνομα! Δεν το εννοεί, Λίμπι. - Το εννοώ.
Αν δε με θέλετε στο γραφείο σας, δεν υποχρεούστε να με κρατάτε.
Είναι η αρραβωνιαστικιά του γιου σου.
- Όχι δικιά μου. - Θα ζει στο σπίτι σου.
- Πρώτα θα μετακομίσω στο σκυλόσπιτο. - Τότε αντίο.
Αντίο δεσποινίς, όπως σε λένε τέλος πάντων.
- Λίμπι, σε παρακαλώ... - Εγκαταλείψτε το πλοίο που βουλιάζει.
Δε ντρέπεσαι καθόλου; Δεν βούλιαξες ακόμη. Είσαι δημοφιλής σε ορισμένους κύκλους.
Ούτως ή άλλως είναι παράνομο. Το όνομά του δεν είναι καν στο ψηφοδέλτιο.
Δε χρειάζεται. Θα είναι χειρόγραφο. Γι' αυτό υπάρχει το κενό.
Δεν είναι γι' αυτό, είναι για την ημερομηνία. Κάλεσε το δικηγόρο μου.
Αυτό κάνω, αλλά είναι ελεύθερη χώρα. Μπορούν να ψηφίσουν όποιον θέλουν.
Είναι απαράδεκτο!
Το ξέρω, αλλά έτσι είναι, είτε σ' αρέσει είτε όχι.
- Έχει καμία ελπίδα; - Ελπίδα; Έχεις δει ποτέ χιονοστιβάδα;
Γεια σου, Μαξ;
Όλοι είμαστε λίγο.
Μιλάμε για παιδί που ρίσκαρε τη ζωή του ώστε να έχει κέρδη η καθισμάτων Νομπλ 12%.
Ως συνήθως επιχειρήσεις!
Αυτή η εταιρεία βγάζει 24%, ίσα ίσα για καλύψει τους φόρους της.
Αλλά δεν σημαίνει τίποτα αυτό. Οι πολιτικοί πάντα μιλούν έτσι.
Ο Γούντροου πιθανώς προσφωνεί τον πατέρα κλασικό φαφλατά αυτή τη στιγμή.
- Εάν το κάνει, έχει δίκιο. - Σ' ευχαριστώ.
Συγνώμη. Νομίζω όλοι είμαστε λίγο αναστατωμένοι.
Όπως και να 'χει δε θα παρέμενες γραμματέας του πατέρα μου μετά το γάμο.
- Τι θα έκανα; Θα έμενα σπίτι να πλέκω; - Ίσως να φρόντιζες τα παιδιά στο σπίτι,
- μιας κι υπάρχει θέμα με τους οικονόμους. - Ευχαριστώ για την προειδοποίηση.
- Το εννοείς; - Φυσικά και όχι. Δεν εννοώ τίποτα.
Είναι που ο πατέρας σου μιλάει για ανθρώπους που δε γνωρίζει!
Μιλάς για τον παππού των παιδιών σου.
Για καλό μου το λες αυτό; Αν ήξερα ότι θα του μοιάσουν....
- Εγώ δε του μοιάζω καθόλου. - Το έχω παρατηρήσει. Σ' αυτό ελπίζω.
- Μάλλον διαφωνούμε λίγο. - Ναι.
Ίσως τώρα που επέστρεψε ο ήρωας, να νιώθεις διαφορετικά για μένα;
Όχι. Νιώθω όπως ακριβώς ένιωθα πάντα.
Πως είσαι ευθύς, έντιμος, ψηλός, όμορφος και πλούσιος...
- κι αυτός που κάθε γυναίκα ελπίζει. - Σε ευχαριστώ.
Μακάρι ο Γούντροου να μην είχε γυρίσει αυτή τη στιγμή.
- Και πώς μας επηρεάζει; - Απλά ανακατεύει λίγο τα πράγματα.
- Γιατί; Μήπως να σε παραδώσω σ' αυτόν; - Μη λες βλακείες.
Ορίστε ευγενή ήρωα, είναι η μνηστή μου, αλλά εντέλει είμαι ένας απλός πολίτης,
οπότε αν θα ήθελες να την έχεις, ορίστε, μη κολλάς στους τύπους.
- Δε με θέλει. - Τον ρώτησες;
Όχι. Εξάλλου είμαι αρραβωνιασμένη μαζί σου.
Είχα αρκετό χρόνο να το σκεφτώ πριν δεχτώ την πρότασή σου.
Μια γυναίκα που αλλάζει συνεχώς γνώμη δε θα ήταν πολύ καλό.
- Δε θα ήταν καλή για μένα. - Για οποιονδήποτε.
Σ' ευχαριστώ. Πού είναι το δαχτυλίδι σου;
Το έχει η θεία μου. Φοβήθηκα μην το χάσω μέσα στον ενθουσιασμό.
- Πώς πήρε τα νέα; - Ο Γούντροου;
Φυσικά στον Γούντροου! Σε πόσους έπρεπε να το πεις;
Δε βρήκα την ευκαιρία να του το πω.
- Δεν του το είπες; - Δε βρήκα την ευκαιρία.
Τι κάνεις όλη μέρα, απολαμβάνεις τη δόξα του;
- Απλώς δεν βρήκα πάτημα. - Θες να του το πω εγώ; Θα βρω ευκαιρία.
- Όχι. - Αμάν πια!
- Μην κάνεις σαν τον πατέρα σου. - Πότε θα του το πεις;
Θα πάω από 'κει σε λίγο.
- Βάλε κάτι ωραίο. - Θα βάλω.
- Και μην του ραγίσεις την καρδιά. - Εντάξει.
- Αμάν πια! Θα σε δω πάλι απόψε; - Όχι.
- Τότε, καληνύχτα. - Καληνύχτα, καλέ μου.
Δεν έχεις άλλα αγόρια στο στρατό, στο ναυτικό ή στους πεζοναύτες;
Όχι καλέ μου. Ήταν ο μοναδικός.
Λοιπόν, έτσι είναι ο πόλεμος.
Πάντα σκληρός για τις γυναίκες.
Είτε παίρνει τους άντρες μακριά και δεν τους ξαναφέρνει ποτέ πίσω...
ή τους επιστρέφει αναπάντεχα για να σε φέρει σε δύσκολη θέση.
Δεν μας σκέφτεται καθόλου.
Ηρέμησε, ηρέμησε.
Όταν λέω περικυκλωμένος, το εννοώ!
- Ένα για το κοριτσάκι... - Θέλουμε τον Γούντροου για Δήμαρχο.
- Δ-Η-Π-Ι-Τ-Ο; - Δ-Η-Μ-Α-Ρ-Χ-Ο.
Πού κολλάνε τα πιτόγυρα εδώ πέρα;
- Ευτυχώς που έχουμε αυτό το φαγητό. - Ευτυχώς που ήρθε ο Γούντροου.
Νίκη με τον Γούντροου!
Ένα Γούντροου σπέσιαλ. Αυτό σημαίνει το καλύτερο όλων.
Νίκη με τον Γούντροου. Προσοχή. Το μελάνι είναι ακόμα φρέσκο.
Περίμενε! Σηκώθηκε! Τρέχει προς τα εμάς κρατώντας όπλο. Τους ξεγέλασε!
Τα όπλα τους ρίχνουν αλλά έφτασε στα δέντρα. Σωθήκαμε.
Η μητέρα σου είπε να μην το πιεις.
Τεσσάρων είμαι; Δώσ' το μου ντε!
Κάνε ότι σου λέει. Αρκετά προβλήματα της έφερες.
- Εγώ της έφερα προβλήματα; - Ακριβώς.
Εσύ μου έφερες πρόβλημα! Εσύ και το σύμπλεγμα της μητέρας.
Άκου εδώ, μπουμπούνα. Κάνε άλλο ένα σχόλιο για τη μητέρα σου...
Ποιος κάνει σχόλιο για την μάνα μου; Το μόνο που είπα είναι...
- Μη το λες τότε. - Είσαι τρελός;
- Ίσως. - Γούντροου!
Δεν είναι τέλεια; Είμαι τόσο περήφανη για σένα. Μας τελείωσε η ζάχαρη. Αγόρι μου!
- Πρόσεξες το βλέμμα στα μάτια της; - Ναι.
- Γι' αυτό δουλεύουμε. - Δεν καταλαβαίνει το κλούβιο μυαλό σου...
Βγαίνεις. Να καυχάσαι για το τι έκανες στο πεδίο της μάχης με όλους αυτούς...
που έρχονταν από παντού και μόλις τα βρήκες μπαστούνια, ποιος εμφανίστηκε...
Θα σταματήσεις τα ψέμματα και να με χώνεις όλο και πιο βαθιά;
- Τους αρέσει, άσ' τους να το απολαύσουν. - Να τους πω για μένα και τον Σμίθι;
Εννοείται. Απλά εσύ θα 'σαι ο Σμίθι κι αυτός εσύ κι οι δυο θα βγείτε ζωντανοί.
Όλα κυλούν τέλεια. Θα κερδίσεις τον πόλεμο και τις εκλογές ταυτόχρονα.
- Εκλογή που βασίζεται σε απάτη... - Απάτη; Ήσουν στους πεζοναύτες.
Δεν το περίμενα όπως κι εσύ, αλλά τώρα συνέβη, άσ' το να πάει στην ευχή.
Θέλουν ήρωες. Έχουμε έξι. Ας προσθέσουμε κι έναν έβδομο, ποιος θα κάτσει να μετρήσει;
Το κάνουμε για τη μητέρα σου.
Λένε, άρπαξε την ευκαιρία απ' τα μαλλιά, άρπαξε την αλλιώς θα την χάσεις.
- Δε θέλω ευκαιρία, δεν θέλω καμία σχέση! - Την πήρες, θες δε θες.
Δεν το βλέπεις; Τα πάντα βασίζονται σε ψέματα!
Τι ψέματα;! Εσύ έβαλες την λάθος στολή όταν έφτασε το τραίνο. Έτσι έγινε.
- Τα ψέματα που λένε εκεί έξω. - Ψέματα; Αυτά τα παιδιά λένε την αλήθεια.
Απλά άλλαξαν τα ονόματα ώστε να μην προδώσουν στρατιωτικές πληροφορίες.
Όπως και να 'χει, δεν είναι ψέματα, είναι προεκλογικές υποσχέσεις, τις περιμένουν.
- Γεια σου, Γούντροου. - Γεια σου, Λίμπι.
- Είσαι πανέμορφη! - Σ' ευχαριστώ.
Δεν πρέπει να πίνεις τόσο πολύ, όσο και να θες να το γιορτάσεις.
- Θα αρχίσεις κι εσύ τώρα; - Μα γιατί; Το λέω για το δικό σου καλό.
Υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται το καλό μου τόσο πολύ που τελικά θα με ρίξουν φυλακή.
- Έλα τώρα, λες κακίες! - Όχι, δε λέω.
- Θα σου πω... - Έχω κι εγώ κάτι να σου πω.
Ναι, ναι. Όσο λιγότερο σε βλέπουν μαζί μου, τόσο το καλύτερα για σένα. Για το καλό σου.
- Δε θέλω να επωφεληθώ από τη δόξα σου. - Ποιος μίλησε για δόξα;
Ήρθα να σου πω ότι θα παντρευτώ τον Φόρεστ Νομπλ την επόμενη Κυριακή στις 10.
- Ο μόνος λόγος που δεν το είπα όλη μέρα... - Αυτό είναι υπέροχο!
είναι επειδή δεν ήθελα να χαλάσω την επιστροφή σου.
Είναι υπέροχο! Είναι τα καλύτερα νέα που άκουσα όλη τη μέρα.
- Χαίρομαι που νιώθεις έτσι. - Δε θα χρειάζεται να ανησυχώ για σένα.
Κατάλαβα.
Κι εγώ πιστεύω πως είναι υπέροχο κι ελπίζω να μη σε δω ποτέ ξανά όσο ζω.
Πάρε και την καρφίτσα σου.
Για ένα λεπτό!
- Γούντροου, να μιλήσεις στο πλήθος. - Δε δέχονται άλλο τους αναπληρωτές.
- Δε θα τους μιλήσω. - Δεν σε συμφέρει αυτό για την Δημαρχία.
- Δε θα βάλω υποψηφιότητα. - Κι όμως βάζεις!
- Είτε σ' αρέσει είτε όχι. - Σε επέλεξαν.
- Μπορούν να το κάνουν; - Το έκαναν.
Άκουσέ τους.
Εσύ άκουσέ τους.
Τι ωραία!
# Νίκη με τον Γούντροου νίκη με τον Γούντροου #
# Πόδι ο Έβερετ να πάρει #
# Ζήτω ο Γούντροου κάτω ο Νομπλ #
# Τον Ένβι από το κάθισμα να σουτάρει #
# Ζήτω στον ήρωά μας και κάτω στο μηδενικό, γιατί... #
# Θέλουμε τον Γούντροου για Δήμαρχο #
Είναι όπως ακριβώς είπε ο Λίνκολν.
Μπορείς να ξεγελάσεις όλο τον κόσμο, αλλά με τον χρόνο και τον καιρό...
- Πού πήγε; - Τι συνέβη;
Τι θες;
Έχω αρκετά προβλήματα, μην στρέφεσαι κι εσύ εναντίον μου.
Πότε στράφηκα εναντίον σου; Όλη μου τη ζωή παρέμεινα πιστή σε σένα.
Ξέρεις πως ένιωθα. Εσύ με χώρισες. Θα σε περίμενα για πάντα.
Ζήτησα την άδεια του αρραβωνιαστικού μου για να σε καλωσορίσω ενώ δε θα 'πρεπε...
και σε υπερασπιζόμουν όλο το απόγευμα και γι' αυτό με απέλυσε ο κύριος Νομπλ...
και παραλίγο να χαλάσω τον αρραβώνα μου κι εσύ λες ότι στρέφομαι εναντίον σου!
- Λυπάμαι. Θα σταματήσεις; - Όχι.
Αρκετά προβλήματα μου προκάλεσες όλοι λένε πως σε άφησα για τον Φόρεστ.
Λες και θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο.
Δεν μπορούσα να δείξω σ' όλους το γράμμα που μου έλεγες ότι ερωτεύτηκες κάποια άλλη.
Που είναι δικαίωμά σου. Κι είμαι τρελά ερωτευμένη με τον Φόρεστ.
- Κι ύστερα έπρεπε να επιστρέψεις... - Ως κακός.
Ως ήρωας.
Έτσι τώρα μπορούν να λένε: "Βλέπεις; Πήρε ότι της άξιζε".
Θα σταματήσεις όμως; Αρκετά προβλήματα έχω ήδη.
- Αλήθεια; - Και φυσικά έχω!
Μωρέ τι μας λες;! Μπορείς να έχεις όποια κοπέλα θες, σου χτίζουν και μνημείο,
καίνε και την υποθήκη της μητέρας σου και θα παντρευτείς.
- Κι εγώ θα παντρευτώ τον Φόρεστ. - Είπες πως τον αγαπάς.
- Ναι, και τι σημασία έχει; - Άκουσέ τους.
# Γιατί, θέλουμε τον Γούντροου για Δήμαρχο #
- Λίμπι; - Τι;
Δε ξέρεις πόσο καλά είσαι που δεν εμπλέκεσαι σ' αυτό.
Μην μιλάς έτσι, με κάνεις να νιώθω χειρότερα.
Αν ήξερες τι κακός είμαι, θα ήσουν χαρούμενη.
Χαίρομαι και ξέρω ακριβώς πόσο κακός είσαι.
- Ξέρεις; - Έτσι είναι άμα γράφεις τέτοιο γράμμα...
έξι βδομάδες αφότου έφυγες, οπότε δεν θέλω κάτι άλλο για να το καταλάβω.
- Δε ξέρεις τίποτα. - Δε θέλω να ξέρω γι' αυτήν,
αν είναι ψηλή ή κοντή, αδύνατη, χοντρή ή ξανθιά.
Ελπίζω μόνο να 'ναι απαίσια!
Όχι, δεν το ελπίζω!
Μακάρι να 'ναι όμορφη και να κάνετε δέκα παιδιά.
- Είναι; - Και που να 'ξερες!
Δε θέλω να ξέρω.
Υποθέτω πρέπει να αρχίσεις να ωριμάζεις κάποια στιγμή.
Ίσως τώρα να 'ναι η ώρα.
- Είναι ωραία νύχτα. - Τέλεια!
- Ανησυχείς για κάτι; - Ποιος, εγώ; Γιατί να ανησυχώ;
- Δεν θες να εκλεγείς Δήμαρχος; - Φυσικά και θέλω.
Θέλω και ένα εκατομμύριο δολάρια.
Κοίτα, δε ξέρω πώς είναι να είσαι διάσημος. Υποθέτω έχει και κάποια μειονεκτήματα.
Αλλά νομίζω θα ήσουν τόσο περήφανος, τόσο ικανοποιημένος.
Το ξέρω γιατί έτσι νιώθω για σένα, άσχετα απ' οτι είπα πριν.
Θα γίνω διάσημος σίγουρα!
Θα ήμουν περήφανη έστω και να στέκομαι δίπλα σου.
- Θυμάσαι που ερχόμασταν εδώ; - Φυσικά.
Νόμιζα θα το 'χες ξεχάσει. Πολλά μπορούν να συμβούν μέσα σ' ένα χρόνο.
- Πολλά μπορούν να συμβούν σε μια μέρα. - Υποθέτω πως ναι.
Εξεπλάγης όταν σε πρότειναν;
Δε μπορώ να το χαρακτηρίσω ως έκπληξη.
- Συγνώμη. - Εντάξει.
- Με σκεφτόσουν στο Γκουανταλκανάλ; - Όχι.
- Υποθέτω είναι αρκετά δραστήριο μέρος. - Έτσι νομίζω.
- Σε σκεφτόμουν σ' άλλα μέρη. - Πού;
- Απλά σε άλλα. - Χαίρομαι.
Ακόμη κι αν είναι απλά μια ανάμνηση τώρα.
Θυμάσαι που χαράξαμε τ' αρχικά μας στο δέντρο;
- Εννοείται. - Ακόμα εδώ είναι.
- Και γιατί να μην είναι; - Πάντα εκεί θα είναι.
- Εκτός αν συμβεί κάτι στο δέντρο. - Δε θα το επέτρεπα ποτέ.
Καλύτερα θα ήταν να κοβόταν το δέντρο και να με ξεχνούσες.
Γι' αυτό χαίρομαι που θα παντρευτείς τον Φόρεστ. Θα βγεις απ' το μυαλό μου.
Βέβαια η μάνα δε θα μπορεί να σταθεί. Θα πρέπει να φύγει από την πόλη.
Μπορείς να πεις ότι είχες υποψίες και γι' αυτό με χώρισες.
Ο Φόρεστ είναι εντάξει αν σ' αρέσουν τέτοιοι άνθρωποι. Έτσι δε θα πληγωθείς.
Εκτός από τη μητέρα, είσαι η μόνη στον κόσμο για τον οποίο νοιάζομαι.
Η μόνη που έχει σημασία.
Αυτό το γράμμα ήταν ότι πιο δύσκολο έχω κάνει στη ζωή μου.
Σε σκεφτόμουν κάθε βράδυ, κάθε πρωί και κάθε απόγευμα.
Κάθε κοπέλα που έβλεπα, μου θύμιζε εσένα και κάθε λουλούδι...
ήθελα να σου το στείλω.
Γι' αυτό είμαι τόσο χαρούμενος, επειδή γλίτωσες.
- Νομίζω έχεις λίγο πυρετό. - Εγώ; Απλά έχω λίγο την απάτη μέσα μου.
- Εσύ, απατεώνας; - Δε χρειάζεται να το πεις σε κανένα.
Θα το μάθουν σύντομα. Δε θα γίνω Δήμαρχος ποτέ.
Δεν πήγα ποτέ στο Γκουανταλκανάλ, δεν κέρδισα ποτέ κανένα μετάλλιο,
δεν υπηρέτησα καν στους πεζοναύτες, κατάλαβες;!
- Είχες δύσκολη μέρα, γλυκέ μου. - Ναι, περίμενε να έρθει το αύριο.
Δε νομίζω ότι αισθάνεσαι καλά.
Ποιος, εγώ; Δεν έχω νιώσει ποτέ καλύτερα. Μόνο που δεν έχω νιώσει και χειρότερα.
- Θα είσαι εντάξει, καλέ μου. - Υποθέτω ότι με απεχθάνεσαι τώρα.
Να σε απεχθάνομαι;
Πώς μπορείς ν' απεχθάνεσαι κάποιον που αγαπάς;
Ακόμα κι αν είσαι αρραβωνιασμένη με κάποιον άλλο.
Θα σ' αγαπώ όσο ζω. Θα ήθελα να το μάθεις έστω τις τελευταίες μας στιγμές.
Δε νομίζω ότι κατάλαβες. Είμαι ψεύτης, απατεώνας...
- Απλά θες να νιώσω καλύτερα. - Όχι.
Δε θα νιώσω ποτέ καλύτερα. Είμαι πληγωμένη, Γούντροου.
Μισό λεπτό, Λίμπι. Στάσου ένα λεπτό, σε παρακαλώ.
Εδώ είναι.
Νόμιζα ότι την κοπάνησες. Με συγχωρείτε.
Θα πεις στη Λίμπι ότι ποτέ δεν πήγα στο Γκουανταλκανάλ κι ότι είμαι απατεώνας;
Φυσικά. Δεν έχει πάει ποτέ στο Γκουανταλ- κανάλ. Δεν έχει πάει σε κανένα μέρος.
Κανένας από μας δεν έχει πάει. Είμαστε όλοι απατεώνες.
Ειδικά μετά από μια δύσκολη μέρα, μερικές φορές είμαστε παραπάνω απατεώνες.
- Πάει για Δήμαρχος. Απλά χρειάζεται ύπνο. - Τι προσπαθείς να κάνεις;
Μια καλή ξεκούραση, αντί να κοροϊδεύεις τους πεζοναύτες.
- Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου! - Τον έχουμε. Έπεσε παλιά σε καταιγίδα.
- Καληνύχτα, Γούντροου. - Καληνύχτα.
- Πάρτε τον! - Όχι, Λίμπι. Κάνεις λάθος.
# Θέλουμε τον Γούντροου για Δήμαρχο #
# Νίκη με τον Γούντροου νίκη με τον Γούντροου #
Απ' όλα τα κακόγουστα τραγούδια που έχω ακούσει, αυτό είναι το χειρότερο.
- Νιώθεις καλύτερα; - Όχι.
- Γιατί δεν τρως; - Πώς μπορείς να σκέφτεσαι το φαγητό;
- Πρέπει να ζήσεις. - Μου γυρνάει το στομάχι. Τι λένε;
- Ότι όλα φαίνονται τέλεια. - Έτσι λένε;
Για τον Γούντροου.
Μη μασάς μ' ανοιχτό το στόμα. Είμαι γκρινιάρης.
Δε σε κατηγορώ.
Θα το φας ή όχι;
Γιατί έπρεπε να επιστρέψει μια τέτοια στιγμή;
Δηλαδή να γυρίσει το παιδί, αλλά γιατί δεν ερχόταν μετά τις εκλογές;
Δε θέλω να ακουστεί αντιπατριωτικό, αλλά ένας σαν αυτόν ανήκει στην Γουαδελούπη...
- Γκουανταλκανάλ. - Γκουανταλκανάλ.
Σ' ένα τέτοιο πόλεμο, ο καθείς πρέπει να κάνει το καλύτερό του,
κι αυτό που αυτός κάνει καλύτερα είναι να βρίσκεται στο Γκουανταλκανάλ.
Ένα τέτοιο αγόρι θέλει άσκηση και βίαιη σύγκρουση για να κρατάει τη φόρμα του.
Θα χαθεί σε μια τέτοια πόλη.
Μην χαλάς το σάλιο, δε χρειάζεται να με πείσεις.
- Αυτό που προσπαθώ να πω... - Ξέρω. Σ' άκουγα όλη την ώρα.
Πάντα τρως ανάποδα; Δε νομίζω ότι θέλει να γίνει Δήμαρχος.
- Τι σημαίνει αυτό; - Όλοι θέλουν μια τέτοια θέση.
Όλοι εκτός από μένα. Για μένα είναι απλά η περηφάνια της πόλης.
Κοίτα τι κάνεις.
Η επιστροφή στρατιωτών διαταράσσει την πολιτική ισορροπία που χρειάστηκε...
- χρόνια για να ρυθμιστεί. - Εμένα μου λες.
Τους δίδεται μια σημασία που επισκιάζει εντελώς...
Αν πάρεις τα καθίσματα που κάνω για στρατό και πεζοναύτες και τα βάλεις στη σειρά,
πολύ πιθανόν να φτάνουν ως τις ακτές της Τρίπολης!
Αλλά δε θα το βάλω γύρω απ' το λαιμό μου ούτε θα την καρφιτσώσω σαν μοβ κορδέλα.
Μη χαλάς το σάλιο σου, Ένβι.
Παρατήρησες ότι δεν φέρνουν πίσω τον Στρα- τηγό ΜακΆρθουρ την παραμονή των εκλογών;
Αναρωτιέμαι αν όντως είναι ήρωας.
Ποιος; Ο ΜακΆρθουρ; Φυσικά κι είναι ήρωας. Όλοι τους είναι.
Αν δεν είχα ξεμείνει στο Σώμα Μεταφορών στο τελευταίο πόλεμο,
θα είχα περισσότερα παράσημα απ' όσα στολίδια έχει το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Εννοούσα τον Γούντροου. Πώς ξέρεις ότι είναι ήρωας;
- Γιατί είδα το... - Δεν είναι επίσημο.
Τι εννοείς; Μη ψάχνεις συνωμοσίες.
Κάποια πράγματα πρέπει απλά να τα δέχεσαι ως αυταπόδεικτα. Είναι ένας ήρωας.
- Δεν μπορείς να ζητάς το απολυτήριό του. - Γιατί έβγαλε τη στολή του;
- Είναι σπίτι! Απολύθηκε! - Για ποιο λόγο;
Πού να ξέρω; Μπορεί να έχει δουλειές ή κάλους. Πού να ξέρω;!
Δεν είναι λογικό να βγάζει τη στολή εν καιρώ πολέμου.
- Τι κάνεις; - Πάρε μου την Γουέστερν Γιούνιον.
Θα επικοινωνήσω με τη Ναυτική Βάση στο Σαν Ντιέγκο να ρωτήσω.
- Προσπαθείς να με σκοτώσεις πολιτικά; - Μη χαλάς το σάλιο σου.
Άσε με έξω απ αυτό. Δε θέλω ν' αναμειχθώ ούτε κατά διάνοια.
- Περιμένω την Γουέστερν Γιούνιον. - Αν το κάνεις, είναι με δική σου ευθύνη.
Προκαλώ την ικανότητα τους ως Δήμαρχο, αλλά ένα δεν αμφισβητώ, ότι είναι ήρωας!
- Θέλω... - Σκάσε ντε!
- Δε θα σκάσω! - Γουέστερν Γιούνιον;
- Θέλω να συνομιλήσω... - Δώσ' το μου...
Έρχονται μέσα από τους φοίνικες!
Έρχονται!
Είναι εκατοντάδες. Τους βλέπεις; Χιλιάδες!
Εφ' όπλου λόγχες!
Οπλίστε. Έρχονται. Αρχίστε να ρίχνετε!
Ακολουθήστε με! Οπλίστε!
- Τι συμβαίνει; - Είδα έναν εφιάλτη.
Είσαι τυχερός.
Τυχερός που δεν τους έχεις όλη την ώρα, όπως κάποιοι άλλοι.
Θέλεις ζεστό γάλα ή κάτι άλλο;
Μια χαρά είμαι.
- Θα μείνεις εκεί όλο το βράδυ; - Δεν με νοιάζει και τόσο ο ύπνος.
- Τι τρέχει τώρα; - Καλά είμαι.
Ψάχνεις κάτι;
Το βρήκα!
Ναι ρε φίλε!
Το βρήκα. Όλα είναι μια χαρά. Μου 'ρθε με την ανατολή του ηλίου. Ναι ρε φίλε!
- Ετοιμαστείτε, φωτιά στα πιρούνια! - Ναι ρε φίλε!
- Τι καλά! - Σας ευχαριστώ, κυρία μου.
Τρώγονται πιο εύκολα με βούτυρο, κα Τρουσμίθ.
Δεν έχεις ακούσει ότι έχουμε πόλεμο, λοχία;
Δικέ μου, μάλλον σου την είπε.
# Νίκη με τον Γούντροου νίκη με τον Γούντροου #
- Καλημέρα σε όλους. Καλημέρα, μαμά. - Καλημέρα, αγάπη μου.
Ελπίζω όλοι να κοιμηθήκατε καλά.
Τι θα 'λεγες να μου βάλεις λίγες από τις διάσημες τηγανίτες σου;
Ελαφριές σαν πούπουλο και φτιαγμένες από μαγικά χέρια.
Γεύσου το πόσο τραγανές είναι! Ρώτα τον μπακάλη σου.
Καλημέρα αγόρια. Καλημέρα, λοχία Χεπελφίνγκερ.
Είναι όλοι ευτυχισμένοι; Πιστεύω πως λόγω συνείδησης κοιμηθήκατε σαν πουλάκια.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από μια καλά εκπαιδευμένη συνείδηση.
Πάρτε για παράδειγμα την συνείδηση σε σχέση με τα ένστικτα της ζούγκλας...
Τι συμβαίνει; Γίνομαι δυσάρεστος;
Ο λόγος της αντιδημοτικότητας μου είναι η τελευταία μου αποκάλυψη;
Κοιτάω μήπως ρούφηξες μαγειρικό κρασί.
Πιοτό τέτοια ώρα; Με προσβάλλεις.
Σου τσόνταρε κανείς κάνα ψιλό;
Δε θα ήσουν ευτυχισμένος αν ήταν να γίνεις ο Δήμαρχος αυτής της τίμιας πόλης;
Δεν είμαι υπερβολικός, αλλά θα ήταν συναρπαστικό.
Εκεί μένει ένας άντρας χωρίς ψυχή που ποτέ δεν είχε πει στον εαυτό του...
Καλημέρα, Λίμπι.
Θα μας κάνεις παρέα στην ανελέητη κόντρα μας όπως λένε κι οι πεζοναύτες;
- Θες λίγο τζαμόκ; (Καφές ή σαλταρισμένος) - Ευχαριστώ.
- Καλημέρα, κυρία Τρουσμίθ. - Καλημέρα, χρυσό μου.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Καλημέρα, Γούντροου. - Καλημέρα!
- Χαίρομαι που νιώθεις καλύτερα. - Ποτέ δεν ένιωσα καλύτερα.
Απλά λέγε με κύριε Δήμαρχε.
- Ξεπέρασες αυτή τη βλακεία; - Ποια βλακεία;
Σχετικά με το ότι ποτέ δεν πήγες στο Γκουανταλκανάλ και όλα αυτά.
- Είπα τέτοιο πράγμα; - Έτσι κατάλαβα τουλάχιστον!
Πώς θα μπορούσα; Είμαι ένας μεγάλος ήρωας. Ο κόσμος τρέχει μόλις με βλέπει να 'ρχομαι.
Σκότωσα τους κιτρινιάρηδες με το κούνημα του χεριού μου. Τους εξολόθρευσα.
Τους πυροβόλησα απ' όλες τις γωνίες, από μπροστά, από πίσω, κοιτώντας σε καθρέφτες.
Τους έπνιξα στο νερό, σαν τους αρουραίους.
- Άρπαξα ένα οπλοπολυβόλο και.. - Κατάλαβα, εντάξει.
- Τι; - Παίζει τον Ντάφι Ντιλ απ' τη Χαζούπολη.
Όχι βέβαια! Μπήκα στο κόλπο! Τα έχω 400 και άλλα τόσα! Και θα γίνω Δήμαρχος.
- Σίγουρα αισθάνεσαι καλά; - Ορίστε, Λίμπι. Τι συμβαίνει χρυσό μου;
Σίγουρα αισθάνομαι πολύ καλύτερα απ' ότι εχθές.
Το σηκώνω εγώ, χρυσό μου.
- Τι σκαρώνεις τώρα; - Θα μάθεις!
Εμπρός;
Γεια σας. Ομιλώ από την βάση πεζοναυτών του Σαν Ντιέγκο.
- Είναι εκεί ο Δεκανέας Τρουσμίθ; - Ναι.
Γούντροου, σε ζητάνε από την βάση πεζοναυτών του Σαν Ντιέγκο.
Εμένα;!
Γιατί να θέλει η βάση πεζοναυτών στο Σαν Ντιέγκο να μιλήσει με μένα;
Καλύτερα να το μάθω.
- Έτοιμος, Γούντροου; - Σ' ένα λεπτάκι!
- Καλημέρα σε όλους. - Καλημέρα, Δικαστά. Καλημέρα, Δρ. Μπίσελ.
Παρακαλώ; Ναι, ναι. Σας μιλά ο Δεκανέας Τρουσμίθ.
Πώς είπατε; Μάλιστα, κύριε Συνταγματάρχα. Πώς είπατε;
Με συγχωρείτε Συνταγματάρχη. Χαίρομαι πολύ που το ακούω, που ξέχασα σε ποιον μιλούσα.
Μην ξεχάσεις να μου κρατήσεις λίγο πρωινό.
Δε θα έπρεπε να το κάνω αυτό. Αν το μάθει η παρέα αυτό...
Μάλιστα, κύριε Συνταγματάρχα. Σίγουρα θα το κάνω.
Είμαι αφάνταστα ευγνώμων που με καλέσατε και...
με ανακαλείτε στο στράτευμα.
Σας ευχαριστώ, κύριε Συνταγματάρχα. Αντίο.
Κοίτα να δεις αν δεν το ξέρεις!
- Να ξέρεις τι; - Τι μικρός που είναι ο κόσμος!
Με ανακαλούν πίσω στους Πεζοναύτες για περιορισμένη θητεία.
Πρέπει να φύγω για το Σαν Ντιέγκο, άμεσα!
- Κι η παρέλαση; - Η υποψηφιότητα!
Δεν πρόκειται να γίνεις ο Δήμαρχός μας;
Λυπάμαι, Δικαστά. Οι Η.Π.Α έχουν προτεραιότητα.
Δε θα σε στείλουν πάλι κάπου επικίνδυνα, έτσι δεν είναι;
Ευελπιστώ πως όχι μετά από όλα όσα έχει περάσει.
Πιθανόν να είναι κάποια δουλειά γραφείου,
όπως το να εργαστώ σε ναυπηγείο ή σε εργοστάσιο αεροσκαφών, διοικητική θέση.
Γιατί δε σε αφήνουν εδώ, όπου σε χρειαζόμαστε;
- Σωστά. - Είναι από τις αδυναμίες του στρατού.
Δεν αναγνωρίζεται πάντα η σπουδαιότητα των πολιτών εν καιρώ πολέμου.
- Ήσουν η τελευταία μας ελπίδα. - Λυπάμαι, Δικαστά.
Αλλά όταν το καθήκον καλεί, το καθήκον καλεί.
- Πρέπει να φύγεις σήμερα; - Φοβάμαι πως ναι.
Δε θα πας στη παρέλαση τώρα που όλα είναι κανονισμένα;
Θα πάω, αλλά δεν ξέρω πού θα ωφελούσε. Όταν το καθήκον καλεί, πρέπει να φύγεις.
- Ίσως κάνει και κάποιο καλό. - Αυτό δεν μπορώ να το αρνηθώ.
Τότε θα δω αν όλα είναι έτοιμα.
Θα είναι πιο πολύ σαν νεκρική πομπή.
Μπορώ να έρθω μαζί σου στην παρέλαση γι' αυτή τη τελευταία φορά;
- Φυσικά, αν δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. - Έχω το δικαίωμα να σε αποχαιρετίσω.
Λυπάμαι μαμά, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Θα είναι τόσο μοναχικά χωρίς εσένα.
Μαζέψου!
- Καλημέρα. - Πού ήσουν;
- Εγώ; Έκανα μια βόλτα. - Από πότε ξεχνάς το πρωινό;
Απλά...
Έκανες απλά ένα τηλέφωνο σ' αυτήν την κοπέλα στο Σαν Ντιέγκο.
Σε κατάλαβα, Συνταγματάρχη.
Κοίτα, ξέρεις...
Λυπάμαι. Δεν ήταν τίποτα. Απλά μόνο...
- Τι σημαίνουν όλα αυτά; - Για εμένα το έκανε.
- Και λοιπόν; - Νομίζεις ότι φοβάμαι;
Το σίγουρο είναι ότι χαίρομαι που δεν ήμασταν μαζί στο όρυγμα.
- Αφήστε τον ελεύθερο. - Παλιοκιτρι...
Άντε να βρεις καμιά γυναίκα να τσακωθείς. Μόνο έτσι ξέρεις να χτυπάς.
Πάμε φίλε.
Παρελάσεις, αγάλματα, υποθήκες που καίγονται...
- Τα είπα κι εγώ αυτά. - Κι εγώ το ίδιο, αλλά εννοώ πως...
- Μη χαλάς το σάλιο σου. - Δεν έχω κάτι εναντίον του αγοριού.
Οι ήρωες είναι κάτι εξαιρετικό σ' αυτό το μέρος.
- Μα, μπαμπά... - Δεν εννοώ τίποτα.
Το μόνο που εύχομαι στον νεαρό είναι επιτυχία...
σ' αυτό που κάνει καλύτερα απ' όλα όσα μπορεί να κάνει.
- Αν με ρωτάς... - Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα.
Μιλάω όχι σαν υποψήφιος Δήμαρχος, αλλά σαν ένας απλός ψηφοφόρος.
- Φέρε μου λίγο νερό. - Γιατί χαλάς το σάλιο σου;
Εσύ γιατί δεν βγάζεις τον σκασμό; Το πρόβλημα δεν είναι τοπικό, είναι εθνικό.
Σε λίγα χρόνια, αν παρ' ελπίδα ο πόλεμος συνεχιστεί, δε θα μπορούμε να ξεμυτίσουμε.
Θα μας κυβερνήσουν κάποιοι νέοι άντρες, που παρότι ίσως να έχουν καλές προθέσεις,
έχουν μόνο την ικανότητα να ξεπηδούν απ' τα λυκοτρούπια...
Ορύγματα. Τα λένε ορύγματα.
..ορύγματα και να σκοτώνουν τους εχθρούς με την εκ λόγχης εφόρμηση;
Ή πρόκειται να κυβερνηθούμε από ώριμους ευυπόληπτους δημοτικούς ηγέτες,
που δεν επιδιώκουν τον διορισμό αλλά τον δέχονται ως δημόσιο καθήκον;
Αναφέρομαι σε κάποιον... σαν εμένα λοιπόν.
- Δεν είναι συναρπαστικό; - Θα δούμε πόσο συναρπαστικό είναι!
- Μην παίρνεις φόρα. - Τι είναι πάλι;
- Μου έχεις ένα τηλεγράφημα; - Ναι.
Γεια σου κύριε Δήμαρχε. Να θυμηθώ πού το έβαλα...
- Τι είδους τηλεγράφημα; - Θυμάσαι από πού ήρθε;
Για να δω... Από το Σαν Ντιέγκο.
- Ωραία βοήθεια! - Με συγχωρείς.
Γιατί δε προσέχεις τα ξερά σου;
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΣ ΣΑΝ ΝΤΙΕΓΚΟ
ΥΠΟΨΙΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΩΝ ΝΟΜΠΛ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΓΟΥΝΤΡΟΟΥ ΤΡΟΥΣΜΙΘ...
ΑΠΑΛΛΑΧΘΗΚΕ ΙΑΤΡΙΚΩΣ ΠΡΟ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΑΙΤΙΑ: ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑ
Μα τότε, πώς μπόρεσε και πήγε στο Γκουανταλκανάλ;
- Αυτό ακριβώς, δεν πήγε; - Δεν πήγε; Τότε λοιπόν...
Τότε είναι απατεώνας. Θα έπρεπε να του ρίξουν πίσσα και πούπουλα! Ναι ρε φίλε!
- Ποιος είναι απατεώνας; - Μη λες πολλά.
- Μα ποιος είναι απατεώνας; - Ο ήρωας σου.
- Δεν το πιστεύω. - Δεν το πιστεύεις; Έλα.
Πρόσεχε!
Αναρωτιέμαι αν ψάχνουμε ψύλλους στ' άχυρα.
- Λέει, σερβιρίσου μόνος σου. - Τι μας νοιάζει, έχουμε χρόνο.
Αν σκοπεύεις να τα κάνεις μπάχαλο, θα προσποιηθώ πως δεν σε ξέρω.
- Εύχομαι να μην χρειαστεί να προσποιηθείς. - Μην χαλάς το σάλιο σου.
Ησυχία, παρακαλώ!
Αν η μπάντα επιθυμεί να σταματήσει για λίγο...
θα μπορέσουμε να ακούσουμε αυτή την πολυπόθητη προσφώνηση.
Σιωπή.
Ο πρώτος ομιλητής θα είναι ο αγαπητός μας Δικαστής Ντένις.
Εχτές το πρωί, επτά πεζοναύτες αποβιβάστηκαν από τον βορρά.
Έξι από αυτούς μας ήταν άγνωστοι.
Ο ένας, ένα ντόπιο αγόρι που τα κατάφερε καλά.
Εχθές το απόγευμα, του ζητήσαμε να μοιραστεί μαζί μας τις ανησυχίες μας.
Μπορείτε να το αποκαλείτε το ανιδιοτελές συμφέρον για την πόλη.
Να το κάνουμε τώρα ή να τον αφήσουμε να πει κι άλλα;
Άσ' τον να νομίζει ότι κάτι κάνει.
Να ενωθεί μαζί μας και να μας οδηγήσει στη νίκη.
Θα ζητήσω από τον ίδιο τον Γούντροου να μας πει την υπόλοιπη ιστορία του.
Όχι τώρα!
Βρίσκομαι εδώ σήμερα... για να σας αποχαιρετήσω.
Για να σας πω πως με κάλεσαν στο Σώμα Πεζοναυτών για περιορισμένη θητεία.
Γι' αυτό τον λόγο, θα μου ήταν αδύνατον να κατέβω για Δήμαρχος.
Λοιπόν, δεν πρόκειται να το κάνω.
Καλύτερα να κρατήσετε τις επευφημίες σας για κάποιον άλλο.
Για κάποιον που τις αξίζει.
Όπως για τον γιατρό Μπίσελ εδώ...
που προσπάθησε για αρκετό καιρό να σας υπηρετεί,
μόνο που δεν αναγνωρίζετε έναν καλό άνθρωπο όταν τον δείτε.
Οπότε πάντα εκλέγεται αντ' αυτού ένας υποκριτής.
Σε μένα αναφέρεσαι; Λοιπόν νεαρέ, για να σου πω κάτι...
- Μην χαλάς το σάλιο σου. - Θα σου δείξω εγώ!
- Γίνεσαι γελοίος, το καταλαβαίνεις; - Για σε παρακαλώ!
Μέχρι που ένας ακόμη μεγαλύτερος απατεώνας ήρθε, και φυσικά θέλατε αυτόν.
Αυτή θα έπρεπε θα είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.
Θα μπορούσε να ήταν.
Αντίθετα, είναι η πιο πικρή.
Λέει στη Βίβλο: "Το ποτήρι μου ξεχείλισε".
Λοιπόν, το ποτήρι μου ξεχείλισε... από θράσος.
Αυτή είναι η τελευταία πράξη. Η φάρσα τελείωσε.
Το ψέμα έλαβε τέλος.
Κι ο δειλός είναι έρμαιο της τύχης του.
Κυρίες και κύριοι, πιστεύω πως θα ήταν καλύτερα όλο αυτό να ακυρωθεί.
Μάλλον τα έχει παίξει.
- Κάτσε κάτω! - Ησυχία!
Περίμενε λίγο, λοχία.
Γεννήθηκα σ' αυτή τη πόλη. Ο πατέρας μου γεννήθηκε εδώ.
Τα περισσότερα σ' αυτή την πόλη είναι παραχωρηθείσα γη του παππού μου.
Ο παππούς μου ήταν ένας αξιότιμος άντρας, όπως κι ο πατέρας μου.
Έχω πουλήσει εφημερίδες στον δρόμο στους περισσότερους που βρίσκονται εδώ σήμερα.
Σας γνωρίζω όλη μου τη ζωή.
Η στοργή σας για μένα σημαίνει τα πάντα.
Και τώρα έχασα την ευκαιρία, μια για πάντα.
Θέλω όλοι να ξέρετε πόσα θα σήμαινε για μένα να γίνω Δήμαρχος.
Ή υπάλληλος του Δήμου ή βοηθός υπαλλήλου ή μπόγιας αυτής της πόλης,
η οποία είναι η γη του παππού μου.
Με την ίδια λογική, θα έδινα ευχαρίστως και τη ζωή μου,
για να καταφέρω να μοιάσω έστω και στο ελάχιστο σ' αυτούς τους γενναίους άντρες.
Αν κατορθώσω να φτάσω τόσο ψηλά όσο ο πατέρας μου...
όλη μου η ζωή θα πάρει νόημα και θα μπορώ να στέκομαι υπερήφανος μπροστά σας,
αντί ως ένας δειλός και κλέφτης που τώρα είμαι.
Και λέω δειλός γιατί το ανέβαλα μέχρι τώρα,
αυτό που έπρεπε να σας πω εδώ κι ένα χρόνο....
όταν απαλλάχθηκα από το Σώμα των Πεζοναυτών λόγω ιατρικών προβλημάτων.
Δειλός, γιατί δεν ήθελα να το μάθει η μητέρα μου.
Λοιπόν, δεν το έκανα για να προστατεύσω εκείνη, αλλά για να προστατεύσω εμένα.
Κλέφτης, γιατί έκλεψα την εκτίμησή σας.
Έκλεψα τα μετάλλια που φορούσα. Έκλεψα και την υποψηφιότητα.
Δεν έχω πάει ποτέ στο Γκουανταλ...
Δεν έχω πάει ποτέ στο Γκουανταλκανάλ ή σε κανένα άλλο μέρος.
Τον τελευταίο χρόνο δούλευα σ' ένα ναυπηγείο.
Ποτέ δεν έλαβα μετάλλια ή κάποια διάκριση, αφού ποτέ δεν πολέμησα.
Δύο μέρες πριν,
αποφάσισα να επιστρέψω κι αφού έγραφα πως είμαι στις θάλασσες,
έπρεπε να επιστρέψω σαν στρατιώτης.
Έπρεπε να έχω κάποια μετάλλια, οπότε αγόρασα μερικά.
Μόλις είχα ντυθεί κατάλληλα, συνάντησα πραγματικούς πεζοναύτες και τους ξεγέλασα.
Όχι πως ήθελα να ξεγελάσω κανέναν από εσάς.
Απλά ήθελα να επιστρέψω σπίτι μου.
Είναι το πιο άθλιο ψέμα που...
- Κάτσε κάτω! - Κάτσε κάτω!
Σας τα είπα όλα αυτά γιατί... πολλοί άντρες τραυματίστηκαν και πέθαναν...
για σας και για μένα... για να μη ζούμε πια σ' αυτό το ψέμα.
Υποθέτω πως γι' αυτό σας το είπα. Δεν το ήθελα όταν ήρθα.
Πάω στο σπίτι να μαζέψω τα πράγματα μου, οπότε...
αυτή είναι η τελευταία μου ευκαιρία να σας αποχαιρετήσω.
Ξέρω πως η μητέρα μου θα σας δώσει πίσω την υποθήκη...
κι ελπίζω να μην της κρατήσετε κακία που ο γιος της δεν τα κατάφερε πολύ καλά.
Είναι ανώφελο να σας πω πως λυπάμαι γιατί...
εύχομαι να είχα πεθάνει.
Αυτά είχα να πω.
Χρειάζομαι λίγο αέρα.
Σας παρακαλώ, καθίστε πάλι κάτω.
Παρακαλώ, παρακαλώ, παρακαλώ καθίστε.
Απλά θα ήθελα να σας πω μόνο ένα πράγμα.
Έχω δει πολλούς γενναίους άντρες στη ζωή μου, αυτή είναι η δουλειά μου.
Αλλά αυτό που μόλις έκανε αυτό το παιδί, θέλει πραγματικά πολλά κότσια. Με πιάνετε;
Τώρα που έκλεισε το στόμα του, ίσως θέλετε ν' ακούσετε και τα υπόλοιπα.
Είμαστε έξι κι έχουμε 15 λεπτά όλοι μαζί...
κι είμαστε από το Γκουανταλκανάλ και δεν κοροϊδεύουμε!
- Θα περάσω σε λίγα λεπτά. - Καλύτερα όχι, γλυκιά μου.
- Αρκετά σε μπλέξαμε και σένα. - Θα είμαι εκεί σε λίγο.
Διακρίνεται λοιπόν μια από τις πλάνες που μπορούν να υποστούν οι δημοκρατικές αρχές.
Μπορούν να ψηφίσουν οποιονδήποτε.
Ποτέ δεν παραπλανήθηκα στο παραμικρό,
αλλά οι καημένοι παραπλανηθέντες ψηφοφόροι που δεν είναι και τόσο έξυπνοι,
χωρίς ιδιαίτερη γνώση...
- Σημείωσέ το αυτό. Θα το χρησιμοποιήσω. - Θα το σημειώσω.
Άνοιξαν τις αγκάλες τους σε... Εδώ είσαι!
- Γεια σας. - Λυπάμαι αγάπη μου. Ράγισε η καρδιά μου.
- Έχεις το θράσος να γυρίσεις; - Βούλωσε το. Αγνόησε τον.
- Τι πιστεύεις τώρα για τον ήρωά σου; - Σε παρακαλώ πατέρα, ήδη νιώθει άσχημα.
- Θα έπρεπε. Αν θες τη γνώμη μου... - Την οποία και δεν θέλω.
- Τον άκουσες. - Γελιέται αν θέλει να συνεχίσει το γάμο.
Πρέπει να δω κάποιον έξω.
- Δεν σε κατηγορώ. - Μα δεν αισθάνομαι καθόλου άσχημα.
- Καθόλου; - Μπράβο σου.
Μη χώνεις τη μύτη σου στις δουλειές μου! Αυτό είναι μεταξύ της Λίμπι κι εμένα.
- Και του Γούντροου. - Και του Γούντροου;
- Του Γούντροου; - Φυσικά.
Τι εννοείς φυσικά;
Μετά από αυτή την απαράδεκτη επίδειξη ακόμα ενδιαφέρεσαι για τον ήρωα;
Υποθέτω πως οι γυναίκες νιώθουν διαφορετικά σε τέτοιες καταστάσεις.
Και βέβαια.
Οπότε σε παρακαλώ να με συγχωρήσεις και να μην κατακρίνεις πολύ...
Τι;
Είδες τι σου έλεγα; Τώρα μείνε με την μπουκάλα...
Γιατί δεν μένεις εδώ, καλέ μου;
Τώρα που μου είπες τα πάντα, τίποτα άλλο δεν μπορεί να συμβεί.
Ποιος θα μου δώσει δουλειά;
Αν μπορέσω να βρω ένα καλό μέρος όπου θα είμαι άγνωστος, θα σ' ενημερώσω.
Ξέρω πως το λες για καλύτερα.
Ξέρω πως το λες για εμένα, ανεξάρτητα το τι σκέφτονται οι υπόλοιποι.
- Μπορώ να σε βοηθήσω; - Τα καταφέρνω.
Θα κρατήσεις λίγο χώρο για μένα, έτσι;
Χαζούλη, χαζούλη, χαζούλη! Φυσικά και θα έρθω μαζί σου.
Δεν έχω αγαπήσει ποτέ κάποιον σαν εσένα κι εσύ σαν εμένα.
Δεν μπορείς να το πεις γιατί είσαι ένας ήρωας που θες να σε κυνηγάω.
Γούντροου, πάνω που νόμιζα ότι σ' έχασα!
Χαζούλη, χαζούλη, χαζούλη!
- Είσαι τρελή. - Αφού το λες, είμαι τρελή.
- Θα έρθει εγκαίρως, κα Κένεντι; - Πώς το 'πες;
- Το τρένο θα έρθει εγκαίρως; - Ναι.
- Θα εισέλθει του σταθμού εντός 4 λεπτών. - Ευχαριστώ.
Πού πας; Είχα την εντύπωση πως κατέβαινες για Δήμαρχος.
Άλλαξα γνώμη.
- Αυτό είναι πολύ ασυνήθιστο. - Είναι ασυνήθιστη ιστορία.
- Τι θα γίνει με τον λοχία; - Του το είπα κι εγώ.
Πήγαινε να τον βρεις.
Θα έρθει. Δεν τα χάνει κάτι τέτοια.
Έρχεται ολόκληρη η πόλη!
- Πώς φαίνονται; Θα με λιντσάρουν; - Με μας εδώ; Θα σε περικυκλώσουμε.
Θα το κάνατε και την άλλη φορά, θυμάσαι;
Ήρεμα, ήρεμα. Ένα λεπτό. Έλα εδώ.
Ησυχία! Ησυχία!
- Θα ηρεμήσετε; - Ησυχία!
- Ανοίξτε του λίγο χώρο.
Ευχαριστώ πολύ.
- Ησυχία! - Θέλετε να με δείτε, δικαστά Ντένις;
Είχαμε μια συζήτηση αφότου έφυγες. Ο λοχίας μας είπε μερικά πραγματάκια.
- Αρκετά πραγματάκια. - Τα οποία δεν ανέφερες.
Φυσικά η υποψηφιότητα επέστρεψε στον Δρ. Μπίσελ, αλλά σηκώθηκε κι είπε...
- Κυρίες και... - Μην τα μπερδεύεις.
- Είπα, κυρίες και κύριοι. - Φυσικά και το είπες.
Είπα, κυρίες και κύριοι,
σ' όλα αυτά τα χρόνια που ανακατευόμουν ανεπιτυχώς με την πολιτική,
αυτή ήταν η πρώτη και η μοναδική φορά που έχω δει έναν υποψήφιο για το αξίωμα,
να του δίνεται η ευκαιρία να αποδείξει δημόσια, μόνιμα και πέραν πάσης αμφιβολίας,
ότι είναι ειλικρινής, θαρραλέος και φιλαλήθης.
Αυτό σημαίνει τίμιος. Του αρέσουν οι μεγάλες λέξεις.
Είπα επιπλέον, παρότι χρειάστηκε να πει ένα ψεματάκι...
για να προστατεύσει τη μητέρα του από τον εξευτελισμό, ήταν λάθος του.
Μ' άλλα λόγια, αν η τρυφερότητα κι η ευαισθησία προς τη μητέρα είναι λάθος,
θα ήταν ένα λάθος που όλοι να νιώθουν υπερηφάνεια.
Έβγαλα έναν πολύ καλό λόγο εκ μέρους σου, Γούντροου.
Πολύ καλύτερο από αυτούς που βγάζω για μένα.
- Ήταν μια υπέροχη ομιλία, Γούντροου. - Μας αποστόμωσε όλους.
Εννοούσα κάθε λέξη της ομιλίας μου, μέσα από την καρδιά μου.
Έκλεισα επισημαίνοντας πως αν αυτή η πόλη θέλει πραγματικά έναν ειλικρινή,
θαρραλέο και φιλαλήθη Δήμαρχο,
καλύτερα να σε προλάβουν πριν το σκάσεις μακριά.
Οπότε ήρθαμε αμέσως. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Είμαι λιγάκι ζαλισμένος. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Νομίζω εννοούν πως σε θέλουν για Δήμαρχο, Γούντροου.
- Θες να πεις πως ακόμη με θέλουν; - Σε θέλουμε ακόμη πάρα πολύ.
Γιατί να θέλουμε έναν στρατιώτη, τέλος πάντων;
Η πολιτική είναι παράξενο πράγμα.
Αν σε θέλουν, σε θέλουν. Δεν χρειάζονται λόγοι. Βρίσκουν τους δικούς τους λόγους.
Είναι όπως όταν μια κοπέλα θέλει έναν άντρα.
Πολύ σωστά. Δεν χρειάζεσαι λόγους. Αν και πιθανόν να υπάρχουν ήδη.
Συγνώμη που παρεμβαίνω, αλλά θέλει κανείς ν' ανέβει στο τρένο...
- ή όλο αυτό είναι Δημοκρατικό συνέδριο; - Κοίτα...
- Φυσικά και δε θα πας. - Κανείς δε φεύγει.
- Εντάξει. ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ! - Ένα λεπτό, φιλαράκι.
Δώσε μου για έξι εισιτήρια. Έχουμε ακόμη δουλειά να κάνουμε.
- Γεια χαρά, μικρέ. - Αντίο γλυκέ μου.
- Θα επιστρέψεις; - Πάντα επιστρέφουμε να ξέρεις!
Γεια χαρά σε όλους. Γεια χαραντάν και τα κουκιά μπαγλάν. Πάμε.
Μην χαλάς το σάλιο σου. Μόλις έχρισαν ξανά υποψήφιο τον Γούντροου.
- Δεν είναι φοβερό; - Σκάσε! Ξανά υποψήφιο; Τι στο καλό;
- Μάλλον είναι εκστρατεία δικαίωσης. - Δικαίωσης;
- Πρόσεχε. - Ένβι!
- Γεια χαρά, παρέα. - ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ!
- Δεν ξέρω πως να... - Μην το πεις. Ήταν ευχαρίστηση μου.
Τα πάντα για τον γιο ενός παλιού φίλου.
Ήξερα πως οι Πεζοναύτες μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα, αλλά αυτό δεν συγκρίνεται.
Δεν έχεις ιδέα!
Απόδοση Διαλόγων (Magico Team): Nicol80, Asteras, Marsia, Giokan
Επιμέλεια Υποτίτλων (Magico Team): zachs75